S&3& ( 477 ) 3&9& 
refte admonet, Plinto, Libr. VIII. c. 17. leommjn Syria 
tantum color em nigrum effe afferenti fidem vix haberi 
poffe, nifi ex Oppiano nomen Libyae pro Syria re¬ 
ponatur. Sed debebat praeterea Gallus differen¬ 
tiam duplicis leonum generis, quod tradit Oppia- 
nus, Afiatict fcilicet et Africani, accuratius expli¬ 
care, et cum fimili prorfus daftin£tlone ab Ariftotele 
primo H. A. IX. 44. deinde fab eius affeclis Plinio 
VIII. c. 1 g. Aeliano H. A. IV. c. 54. et Solino c. 27. 
fa£ta comparare, vt, quid veri narrationi infit, le£to- 
res intelligere poffint. Quamuis enim illuftris 
Buffon de hac leonum diuerfitate taceat adeoque 
dubitet, vix tamen huic Ariftotelis Oppianique con- 
fenfui omnis abroganda effe fides videtur. Quotam 
enim hodie Africae partem, indigenarumque eius 
animalium npuimus? Itaque exfpe&andum, vt po- 
fteritas veterum auftorum narrationi auftoritatem 
addat; interim tamen fedulo inquirendum erit, 
quid de hac varietate leonum tradiderint. Singula 
igitur momenta ex verbis Oppiani collecta et defi¬ 
nita verbis planis ponemus. Leones Afiaticos, id 
oft, Armeniae, Parthiae Arabiaeque indigenas, iu- 
batos, praegrandi capite craffaque ceruice et im¬ 
belles ponit; contra Libycos breui pilo veftitos, 
line iuba, colore caeruleo nigroque mixto, aut to¬ 
tos nigros, omnium fortiffimos. Sed praeterea in 
Verbis xrpce^ooiAeog Se irpoara^a /icu av^hcc , quae 
vertunt vulgo: horrendus facie et ceruice: praeter 
horroris notionem, quae notam generi leonum di- 
' verfo diftinguendo fatis aptam non praebet, maius 
aliquid et lignum clarius latere putamus. Igitur 
perfuafimus nobis inibi colli capitisque procerita¬ 
tem et argutiam tradi; qua nota etiam Ariftoteles 
fortius leonum genus diffinxerat, vbi ait: 70 Si 
fictuqoTsqov udi ev&VT$i%ov dvSegioTsgov i. e. genus 
procerum , breui ftmplicique villo fortius ejl. Contra 
alterum 
