( 478 ) && 
alterum genus, cui Oppianus collum craffius et 
praegrande daput iubamque prolixam tribuit, Ari- 
Jloteles a^oyyvXcors^ov, i\oxqi%ooTSpov net) dstAors- 
pov appellat; idem Plinius compa&ile et breue, cri* 
ipioribus iubis, pauidius; Aelianus yvgoxsgov na) 
avvsa^ccpcfjcsvov Kcti xtjv xalxqv Kaaapxs^ fatis bene 
interpretati funt. Vides itaque, lector, tantum 
abefle, vt Oppianus a difciplina Arijlotelis longe 
abeat, vt potius plane cum ea confentiat, eamque 
lignis atque arghmentis clarioribus explicet atque 
illuftret. Supereft tamen, vt notionem longitudi¬ 
nis, quam verbo apcip^ctAeog ex confenfu etiam ora¬ 
tionis ipfius tribuimus, auctoritate et exemplis alio¬ 
rum poetarum confirmemus. Suppeditabit ea no¬ 
bis Nicander ; is de afpidein Theriac. verfu 1 60 tra¬ 
dit : tj Kcti apsgouXsov p,sv igpcctg , quod Euteck- 
nius in paraphrafi graeca interpretatur : pcsylax*! as 
iact i. e. longa et magna corpore. 
Ad locum de Onagro verf. 183 feqq. reSe illud 
primum monuit Gallus contra poftremum Edito¬ 
rem, Onagrum Oppiam diuerfum plane a fera Afri¬ 
cana hodie Zebra di£ta, quam primus Philofiorgius 
defcripfit, efle onagrum latinis etiam feriptoribus 
di&um, id eft afinum ferum, cuius venationem Ro¬ 
mani diligenter exercui fle videntur, vt genus afini 
villaticum et domeflicum coniugio filucftri emen¬ 
darent, docente inprimis Columella. Idem iam 
olim monuerat illuflris Buffon in hiftoria Afini; 
idem deinde confirmauit egregius Pallas nofter in 
Symbolis Septentrionalibus, vbi onagrum ; “fibi vi- 
fum faepius praeclare defcripfit et viuis coloribus 
pinxit. Idem vero iam antea in Spicileg- zoolog. 
XI. p. 5. de afinis feris bene docuerat. Infula Cau- 
do in vicinia Cretae inprimis ferax pulcherrimorum 
onagrorum traditur a Suida ; eandem infulam Pli¬ 
nius IV. 12. cun> Mela II. 7. Gaudon appellatam 
cum 
