( 48o ) 
flaturali accedit. Quod vero verba at>ZioG $e[Jt>a£ 
de apta membrorum compofitione explicat, illu- 
firanda erat illa notio exemplis pluribus ex OjopianO 
allatis, qui vfurn huius vocis frequentat. Ita de 
Camelopardali ver fu 477. memoratur ci^Kiov coq sAcfc- 
(p oto, rs^sv (Tripa, vbi ver fio Turnebiqna habet: fa 4 
iis patulum vt ceruo tenerum os; nec tamen ibi an¬ 
notatum aliquid reperimus. Denique hoc loco po¬ 
terat ab interprete Oppiam memorari infjgnis afini 
iiota, quarn ex vfu vulgari repetitum fine dubio 
tradidit Antimachus , poeta Colophonius , cum Calli- 
maelio, Cyrenaeo. Hi enim afinum optimae nota6 
appellant med&v&Xov ; funt vero &mhoi , aufitore 
mes v chio et hekodiano, cii sv ?oig <?KS?\.ecri 'iSnj 
%mv ‘7r8%iyqa(pcii (*sA<wctt i- e* circuli nigri in pedi¬ 
bus afinoram; qualibus reuera multi etiam noftra- 
tium afinorum humeros et femora cin£ta gerunt, 
vt iam annotatum video in illuftris bUffoni hifto- 
ria animalium. 
Locum difficilem verfu 2§i feqq. de equis Ae¬ 
thiopiae feris, ita feliciter extricafle fibi videtut 
Gallus, vt equos fluuiatiles intelligi putet, quibus, 
vt verum fateamur, fatis bene omnia in Oppiani 
defcriptione conueniunt, praeter iubam per me¬ 
dium dorfum ad caudam vfijue excurrentem, cum 
Arijloteles iubam equi (impliciter hippopotamo 
attribuerit Sed miramur, Gallum non offendifie 
ad locum natalem equis feris affignatum ab Oppicmo 
&7si K^fiVQiqiiri te^pctc-iv &i3‘io f 7nj&% quod verfib Tur¬ 
nebiana interpretatur in praecipitiis vltimis Aetkio - 
pum. Quid enim aliud hippopotamum praecipitiis 
affignare efi, quam delphinum appingere filuis* 
Verum fortafle huic difficultati ita potefl; occurri, 
Vt dicamus, n^pcvyg h. 1 . efie ripas fiUminum, aut 
loca paludofa; quemadmodum paulo poft verfu 3 65 
ie apro eft, eum cubilia ponere wfwroti Siri 
fisySicri 
