) iMk 
Vitam perfeQe non perdiderat is, qui inie&o 
corpore fuO in Elifae fepulcrum in vitam reduce¬ 
batur. II Reg. 13, 21. Plura huic opinioni fauent, 
propera admodum Iudaeis fueta cadauerum fepul- 
tura, cadaueris in antrum fepulcrale Elifae pro- 
ie£fcio violenta. 
Eutychum (A&. Apoftol. 5, 6 >— ie.) ipfe Pau¬ 
lus non pro mortuo habuit, animam, ipvx,tjv, ipli 
adhuc inelfe omnibus dicens. Frequentia omni¬ 
bus paene funt fymptornata mortem perfefte refe¬ 
rentia, quibus caput vehementer laefum eft. 
Iairi filia, Matth. 9, 18. Mare. 5, 22. Luc. g, 
41. ftatim vitam edidei-at, quum Chriftus in auxi¬ 
lium vocaretur. Morbi, quo occubuit, nulla men¬ 
tio apud feriptores eft. Ipfe adeo fofpitator nofter 
confeflfus eft, animam puellae adhuc fuperefle dor¬ 
mienti, nulla vitae indicia edenti. Phyllei tamen 
auxilii nulla mentio occurrit, nili quod Lucas per¬ 
hibeat, Chriftum alta voce exclamaffe, manu illius 
Minorem'longe dubitationem admittit adole-p. I12i 
fcentis hiftoria Luc. 7, 11. a Chrifto, quum ex vr- 
be efferretur, quali in tranfitu in vitam reuocati. 
Omnia in hac hiftoria opinionem confirmant, iuue- 
nem vere mortuum, aut faltim fupernaturali vi in 
vitam reuocatum elfe, phyfica auxilia adhibita 
nulla, reuocatio in vitam verbis: adolefcens furge, 
peracta, caet. Minimam, imo nullam penitus du¬ 
bitationem Laxari hiftoria admittit, cui, vero 
mortuo, diuina fofpitatoris omniaque humana 
longe excedens yis vitam falutemque reddidit. 
VIII, 
prehenfa 
1 
