( 341 ) 
lii paflus eft: illius diffindi, ornati, feftiui fermo* 
nes laudabantur; huius oratio fobria, adftrida ver¬ 
bis, denfa fententiis, nihil vt in ea notari poflet dif¬ 
fluens , nihil redundans: denique vt nihil addi Al- 
garotto poterat, nili inepte, ita nihil huic, nili te¬ 
mere, detraxi fles. Qua praeftantia cum eflet, an¬ 
nos natus fere viginti confecutus eft, vt Manfredio 
in Aflronoinia excolenda adiutor daretur. In cjuo 
facile ollendit, fapientiae interdum, quam aetatis, 
euifus efle celeriores, verifllnieque dici; non, vt ar¬ 
bores et fruges, fle mentes et ingenia habere ad 
partus dies certos. Siue enim fideram motus obfer- 
varet, flue aftronomicum opus generofis adolefcenti- 
bus explicaret, adolefcens ipfe, ita vtroque in mune¬ 
re praeliitit, vt omnibus probaretur, Manfredio ia 
primis, cuius nos iudicium reliquorum teftimoniis. 
anteponimus. Atque grauiflimis hifce occupationi¬ 
bus laxare fe vix poterat, vnusque iam tum Aflro- 
nomi partes iuflinere cogebatur. Coeperat enim 
Manfredius ex renibus laborare, lapideque in vefica 
facio grauiliimis doloribus excruciabatur, quibus an¬ 
no millefimo feptingentefimo trigeflmo nono con¬ 
fectus efl. Nemo illum non lacrymis, et moerore 
eft profecutus, hocque vnum, quod veriflime poflii- 
mus dicere, ingenti, vt in malis, confolatione Bono* 
nienfes leniuit, quod Manfredii gloriam Zanotti 
doclrina renouatam non fperabant modo, fed prope 
fibi cernere videbantur. Itaque ea prouincia Za- 
notto conunifla eft, quam in Inftituto Manfredius 
obtinuerat, eidemque imperatum, vt, quod ille antea 
fecerat, Aftronomiam in Gymnafio explicaret; ac 
nemo profedo aetate illa erat alius, cui fe Aftrono- 
mia, credo, ipfa committi mallet. Gum vero is in- 
telligeret, quam magnum onus fufeepiflet, ac quan¬ 
ta de fe eflet exfpedatio, non modo vt ante colledam 
famam eonferuaret, verum etiam vt fpem confir¬ 
maret rsliqui temporis, curare coepit. At primum 
Y 3 ephe- 
