( 352 ) 
fe ventitarent, verum etiam non ideo fibi minus pia- 
cebat, quod interdum, ne quem doceret, aliorum in- 
dultria impediebatur. Neque vero in hoc folum, 
fed in omni vita curauit maxime, vt perpetua qua- 
dain moderatione temperatus et edet, et haberetur: 
vefligium in eo contumaciae cerneres nullum, ac, 
quod magnum raruinque efl, ab eius comitate, quem¬ 
admodum aufteritas, fic etiam leuitas omnis aberat. 
In fententia dicenda ita orationem moderabatur, vt 
neque fuperbus, neque obnoxius videretur, neque 
aut alienae dignitatis obiiuifcebatur, aut fuae. In 
dtlputando, quamquam ipfe fumme lenis erat, non 
illos tamen vituperabat, qui animofe, et fortiter di¬ 
cunt, modo contumelia abiit; haecque eius vox fae- 
pe efl audita a multis: illos ferendos non elfe, qui in¬ 
nocuam dicentis libertatem queruntur fe ferre non 
polle, eamque in alios culpam conferunt, quamipft 
fu Ili nent. lam veritatis cum effet cupidillimus, eam 
quacunque ratione infufcare flagitium, obruere au¬ 
tem Icelus elle putabat, ac, quamuis amicorum di¬ 
gnitati mirabiliter faueret, eosque laudaret libentiffi- 
me, cauebat tamen, ne quid in iermones fuos per 
caufam irreperet officii, quod videri poffietblanditiis, 
aut gratia deprauatum. Quo magis mirandum e 11, 
eumdem in alfentationis fuipicionem nonnunquam 
incidere potuiffie. Sed fic ell vulgus; pauca ex ve¬ 
ritate, multa ex opinione aellimat. Quodcunque 
autem redum efl, id ad prauum femper aliquid 
quodammodo videtur accedere, ac quamuis eius dif- 
fimillimum fit, nihilominus ab imperitis judicibus 
idem exilliinatur. Quare vt dicendi ingenuitatem 
arrogantiam appellant, ita Judicandi modeltiam af- 
fentationis nomine accufant. Cum vero Zanotti 
animum multis amiciffimum deprehendimus, tum 
nulla in ceteros maleuolentia fulfufum nouimus. 
Igitur vt ipfe gloriae feniorum luccreuerat, ita ad 
fuam gloriam confurgentes alios laetus adfpiciebat, 
alio- 
