sfejife 5°5 ) sfesafe 
munimenftruo fefeeodm. in gradu coniungant? Ex ed 
quod Cl. Autlor credit hunc euentum per folam 
vim attraftricem explicari non poffe, fed aliud 
quidpiam occulti in vno prae altero corpore exifte- 
re oportere, in quo huius diuerfitatis ratio quae¬ 
renda fit, fa£ium effe ait, vt quidam, qui newtoni 
fuper hac re theoriam a limite duntaxat falutaite- 
rant, eam pro vana ac manca exploferinfc HafceP* tt*. 
tandem fuper hac re enatas rixas litesque Ch Dn. 
de BUFFbN compofuit, et lucem obfcuritati affu¬ 
dit, dum nes docuit, definiri corporum vim attra¬ 
hendi per gradus ratione figurae partium minima¬ 
rum. Per harum partium figuram autem cooiun-p. 
£tio ipfa minime perficitur, fed definitur tantum 
peream attraSionis gradus, ratione definitae a fe 
inuicem diftantiae ctm&orutn punfilorum conta- 
ftus, ita vt vniuerfalis quae dicitur vis atfcra£Hua, 
per eam accipiat direffionem fuam et verfionem, 
quoniam ratione diuerfitatis fuperficiei formatae, 
pun&orum contatfuum quoque diftantia valde mu¬ 
tatur : qua ex re denique diuerfi illi oriuntur gra¬ 
dus, quae in chemica corporum affinitate obfer- 
vantur. 
His expofitis, ad tertiam quaeffionem prope¬ 
rat, quae fic comparata eft: cur quaedam corpora in 
menftruo quodam plane folui non pojfunt , in quo ta¬ 
men multa alia foluuntur? Caufam igitur, cur 
vnum corpus in alterum agat, illudque in finii fuo 
retinere valeat, alterum vero eodem menftruo pla¬ 
ne folui non poffit, omnino ponit in harmonia qua¬ 
dam et confpiratione elementorum, quae interce¬ 
dunt inter foluens et foluendum, et ratione fuae 
figurae fibi inuicem aut egregie aut plane non re- 
fpondent Naturae enim principia feu elementap. 15« 
gaudent aliqua innatavi, quae attraftiua appellatur. 
Hancce vim autem cur non omnia elementa in vno 
Ii 5 eodem- 
