5&C5& ( 587 ) 3&J& 
et inprimis cerebri ftatum a fornno multum muta¬ 
ri; qualis vero ifta mutatio fuerit, non docent. 
Cap. XIV. de /anguinis circuitu. In moribun¬ 
dis ventriculus cordis finifter primum quiefcit, dein¬ 
de auricula eiusdem lateris, nullo fcilicet fanguine, 
vel parum, per pulmones iam transmiflo. Adferi- 
tur, motum fanguinis prope cor velociffimum e fle, 
multo lentiorem in minoribus et remotis ramis ar¬ 
teriarum , nulla peculiaris vis ofcillatoriae, quae 
minimis fibris arteriolisque tenaciffime et efficaci fli- 
me inhaeret, ratione habita. 
Cap. XV. de motus fanguinis varietatibus et vi¬ 
tiis. De pulfibus fufe agitur, eorum varietatibus, 
excelfibus, defectibus cauflisque harum mutatio¬ 
num. Intermittens pulfus, qui quibusdam in fano 
ftatu communis eft, et in aliis, dum vel leuiter ae* 
grefcunt, obferuatur, hyftericis et ex hypochon¬ 
driis laborantibus frequentiffimus, ob praecordio¬ 
rum anxietatem moleftiffimus, oriri videtur vel a 
vi neruofa in cor aliaque organa circuitum promo¬ 
ventia inaequaliter influente, vel a fra£ta iam et 
exhaufta neruofa vi et corde vix amplius ad contra¬ 
ctionem valente, neque fe deplente, donec plus fo- 
lito diftentum fuerit, vel denique a Cordis vicina¬ 
rumque partium localibus vitiis. — Agitur poftea 
de motu fanguinis nimis intenfo, languente, abnor¬ 
mi. Abnormis motus a {timuio quocunque, fpaf- 
mo, caet. inducitur. Caufla eft caloris, tumoris, 
ruboris, inflammationis, fanguinis profufionum, 
corruptionis, fuppurationis. Abnormes tales mo¬ 
tus medici aut moderari, aut inducere didice¬ 
runt. —- Palpitationis cordis natura fpaftica eft, 
fpafmis totum genus neruofum aut cor afficienti¬ 
bus. Tandem de fyncope breuiter agitur. 
Cap. XVI. de fanguinis natura et varietatibus et p. 260» 
vitiis. Crufta, quam inflammatoriam vocant, pu- 
