£&!)& ( ^°3 ) 
, ) ' ' : • ' 
tum, quod certas ad expeltorafciOnem promone n- 
dam ( vires haberet. Duo genera maxime ex iis 
eminent, ftimulantia et demulcentia, feu incraf- 
fantia. 
Cap. XXXIX. de remediis, emmenagogis. Qua© 
fanguinem ad vterum peculiari, vi ducere videntur 
medicamenta non dantur, videre attamen medici, 
varia etiam obfixuOfi menftrui curfus caufla praefen- 
te, in herbis quibusdam peculiarem ad hunc fluxum 
vim latere, in rubiae tin£fcorum radice v. g. caet. 
quarriuis 1 dolendum fit, eam in compluribus aegris 
fruftra e fle tentatam. A duabus autem cauffis ge¬ 
neralioribus menfes potiffimum deficiunt, vel a 
defe&u vis, quae fanguinem per vterina vafa 
pellere debuiflet, vel ab impedimento aliquo praeter 
naturam, quod nec vires fanguinem pellentes na¬ 
turales, nec maiores fuperare queant. Aegre hinc 
medicamenta ad menftruum fluxum dari folita in 
pulchrum et concinnum ordinem reduci poffunt, 
quum pro cauflarum varietate admodum varient. 
Memorantur tamen corporis motus, aura ele&i- 
ca, animi affe£fus excitantes, medicamenta liimu- 
lantia, ferrum, balneum frigidum, cathartica, 
diuretica acriora, 
Cap. XL. de fanguinis detra&ione. Diftingui-p. 
tur diligenter inter generalem fanguinis detrafiio- 
nem, quae incifa magna vena perficitur, et fpe- 
cialem, localem, fanguifugarum, cucurbitularum 
ope. Haec fere femper tuto adhibetur et aliquo¬ 
ties repetitur, illa non aeque. EfFe£kts fanguinis 
modica quantitate e venis detraOd femper funt im¬ 
minutio copiae humorum circulantium, relaxatio 
corporis, virium, fanguiais motus temperatio. 
Exponuntur poftea noxae fenguinis miflionis va¬ 
riae, innumerae, regulaque datur, faepius necefla- 
riam efle fanguinis miffionem in pyrexiis, rarius 
iss , 
