$£©& ( 6 4 ° ) 
.iBW»-' 
difficillime poffint. Optime in conflantia etincon- 
flantia, maiora et minora diuiduntur. 
Nunc ratio dolorum capitis, et quonam modo 
apoplexiam praecedant, facile intelligitur. Locus 
et fedes dolorum in venis derebri internis quaeren¬ 
da eft. Sinus enim in aequali flatu femper ma¬ 
nent, venae e contra tenerrimae funt vnicam tener- 
rimamque membranam habent. Cumularim per me¬ 
dullam cerebri, quae commune fen forium conflituit, 
migrant, et nunc facile intelligitur doloris ab earum 
dilatatione origo, eo maior fortiorque pro dilatationis 
et compreffionis ratione.—In externis cauffis omnes 
capitis dolorem creant, quae fanguinem fortiter 
commouent. 
Haec ad veram apoplexiae theoriam ducunt: 
Primus apoplexiae modus is eft, vt durae matris 
venae diu extenfae medullam tandem cerebralem 
neruorumque origines ita comprimant, vt fluidi 
neruei influxus intercipiatur. Secundus modus eft, 
fi venae cerebri extenfae iam dudum fcinduntur, 
cerebrique haemorrhagia nafcitur. Talis fcifiura 
in choroideo plexu plerumque, refertis fanguine 
ventriculis, nafcitur. 
Hinc in tardam et fubitaneam apoplexia diffi¬ 
denda. Tardae fubiecli funt fenes , ftudiis dediti, 
potatores, obefl, omnes aquam in pericardio, aut 
vitium in corde habentes. — In tarda apoplexia 
denatorum cerebro fanguis femper extrauafatus re¬ 
petitur. — Subitanea apoplexia moriuntur aquis, 
x el alio modo fuftocati, conuulfionibus epilepticis, 
furore demortui. In his venae cerebri vfque ad 
crepaturam diflentae reperiuntur. Ex venis cum 
fubftantia medullari fciffis fanguis profluit, in ipfis 
autem cerebri ventriculis nihil fangffinis extrauafati 
continetur. 
Dome- 
