adX£ 
KROKODIL 1ËT DEI SIOEKEWKOP. 
f Ctrocodiius lucius .J 
Iedereen weet dat de Krokodillen tot de tweeslachtige dieren [Am- 
phibia) behooren, de gedaante van Hagedissen hebben , en zulk eene 
buitengewone grootte bereiken, dat zij onder de, zelfs voor den mensch, 
gevaarlijkste roofdieren, mogen gerekend worden. Het voornaamste 
onderscheid tusschen hen en de overige hagedisachtige dieren , bestaat 
vooral in de vorming van hunnen kop, de dikke kegelvormige tanden , 
die in wezenlijke tandholten steken , en hunne vleezige, aan alle kanten 
vastgegroeide, en derhalve onbewegelijke tong. Hunne neusgaten liggen 
geheel vooraan en boven op den snuit, en kunnen, even als hunne 
ooren, door middel van kleppen gesloten worden. He huid, welke den 
kop bekleedt, is zeer dun, ligt onmiddellijk op het been, en is hierop, 
als ware het, vastgegroeid. Op de overige deelen van het dier is de 
huid daarentegen zoo dik, dat zij eene soort van pantser uitmaakt, het¬ 
welk met groote, harde schubben bedekt is, die op den nek en rug 
schilden vormen, op den staart daarentegen, als tanden van eene grove 
zaag uitstekende , in twee reeksen verdeeld zijn, die echter weldra 
ineensmelten, en zich als een’ grooten kam vertoonen. Hunne poo- 
ten zijn, naar evenredigheid, kort en klein, en alle met vijf zwakke 
teenen voorzien, van welke echter slechts de drie binnenste met nagels 
zijn gewapend. 
Het blijkt reeds uit deze opsomming van hunne voornaamste kenmer¬ 
ken , dat de Krokodillen als roofdieren moeten beschouwd worden , 
welke meer bestemd zijn in het water dan op het land te leven. Hun 
krachtige , hooge en smalle staart verschaft hun een voortreffelijk werk- 
5 
