36 
J)e natuurlijke geschiedenis der Krokodillen is , gelijk die van zoo¬ 
vele andere dieren, in eene menigte fabelen gehuld; ja men vindt zelfs 
in de werken der laatste en kundigste natuuronderzoekers , sprookjes van 
deze dieren verhaald , welke, van de vroegste tijden afkomstig, gedu¬ 
rende duizenden van jaren, uit het eene boek in het andere zijn 
overgeschreven. Zoo verhaalt b. v. Herodotus, en na hem alle andere 
natuuronderzoekers tot op den huidigen dag, dat de kaken van den 
Krokodil, bij het openen van den muil, juist de tegenovergestelde be¬ 
weging van alle andere dieren maken , zoodat hij de boven- tegen de 
onderkaak zou bewegen. Geoffroy , die in Egypte gelegenheid gehad 
heeft, deze dieren levend gade te slaan , heeft dit verschijnsel even 
wijdloopig, als geleerd en onduidelijk, beschreven; en toch kan zich 
iedereen, bij de beschouwing van den eersten den besten levenden Kro¬ 
kodil , overtuigen, dat dit geheele verschijnsel ingebeeld is , of op eene 
verkeerde waarneming berust. Wij hebben verscheidene soorten van 
Krokodillen levend beschouwd en onderzocht, en altijd bevonden , dat 
zich bij dit dier, zoo als bij alle andere, bij het openen van den muil, 
de onderkaak van den bovenkop verwijdert, en dezen wederom nadert, 
zoodra de mond gesloten wordt. Ligt echter de Krokodil op den vlak¬ 
ken grond, zoo verkrijgt zijne onderkaak, bij het openen van den muil, 
een vast steunpunt, en het schijnt alsof de boven- op de onderkaak, 
als op eene harre draait; en aan deze omstandigheid moet waarschijn¬ 
lijk het ontstaan van bovengenoemd vertelsel worden toegeschreven. 
Hoe onjuist het echter is, dit verschijnsel op zulk eene wijze te ver¬ 
klaren , bewijst de ervaring, dat bij alle dieren, gelijk ook bij den mensch, 
onder gelijke voorwaarden , hetzelfde verschijnsel moet plaats hebben , en 
dat het bij den Krokodil alleen meer in het oog valt, wegens de lengte van 
zijnen snuit. De mensch kan de proef aan zich zelven nemen. Immers, 
wanneer men het hoofd vrij houdt, en dan den mond opent, zoo zal 
zich steeds de onder- tegen de bovenkaak bewegen , en het hoofd zal 
onbewegelijk blijven. Steunt men daarentegen de onderkaak op eene 
tafel, of eenig ander vast punt, zoo zal deze, op hare beurt, bij het 
openen des monds , in rust blijven, en het geheele overige hoofd de 
beweging maken , welke , in den natuurlijken stand , door de onderkaak 
alleen wordt volbragt.-— Een ander, niet minder onwaarschijnlijk ver¬ 
haal is dat van den vogel Trochilus , welke, volgens Herodotus, in 
wederkeerige vriendschap met den Krokodil leeft, en hem, wanneer 
hij op den oever ligt te slapen , de hem plagende bloedzuigers (waar¬ 
schijnlijk insekten) wegvangt. Geoffroy wil zelfs gezien hebben, hoe 
