38 
lien zij hunnen buit onder het water zwemmende naderen, zoo ge¬ 
schiedt dit meestal zoo stil, dat men dikwerf alleen uit het plotseling 
verdwijnen van den laatste onder het water, tot de tegenwoordigheid 
van het gevaarlijke roofdier kan besluiten, hetwelk echter zelf voor het 
gezigt geheel en al verborgen blijft. Op deze wijze worden menigwerf 
menschen , hetzij ze bezig waren met zwemmen of in een schuitje te 
varen , plotseling aangevallen en onder het water getrokken. De Heer 
Muller verhaalt een paar diergelijke droevige gevallen, welke gedurende 
zijn verblijf op Borneo plaats hadden, en die wij, als ware en we¬ 
zenlijk aandoenlijke gebeurtenissen, hier liever nog eens mededeelen , 
dan de wonderbaarlyk luidende vertelsels en anekdoten , met welke 
zoo menige reisbeschrijving is opgevuld. 
»Een Maleijer, wiens vrouw en eenig zoontje, in den tijd van veer¬ 
tien dagen, door eenen verbazend grooten Krokodil op den oever 
»der Doeson-rivier waren overvallen geworden , wilde eenige w eken la¬ 
ter, op diezelfde plaats eenen angel leggen om het dier te vangen , 
»en, zoo als de ongelukkige man zich uitdrukte , zijne wraak aan het- 
»zelve te koelen , ten einde hierdoor de diepe droefheid, welke dat 
»kw r aadaardige monster hem veroorzaakt had, eenigzins te lenigen. 
vToen wij dezen man spraken, w as hij juist bezig met den angel, w elke 
»uit een rond stuk hout, ter lengte van één’voet en drie duim, bestond, 
»in gereedheid te brengen. Hij had eenen jongen dooden JNeus-aap tot 
»lokaas bestemd. Tegen den avond van den volgenden dag begaf hij 
»zich , in gezelschap van drie andere inlanders naar de bedoelde plaats, 
»om den angel aldaar, even boven het water, aan eenen struik op te 
»hangen. Naauwelijks echter had hij dien bereikt en nog niet eens den 
»angel vastgebonden, toen de kano onverwachts eenen vreesselijken 
»slag van onderen ontving, zoodat zij in stukken uit elkander sprong, 
»en de vier inlanders in het water vielen. Yan schrik bevangen, had 
»ieder hunner genoeg met zich zelven te doen, en trachtte, door zwem- 
»men zoo spoedig mogelijk den oever te bereiken en zich te redden. 
»Drie hunner mogten daar dan ook gelukkig in slagen ; alleen de wan¬ 
hopende w r reker werd vermist en was, even als zijne vrouw' en kind, 
»het slagtoffer van het verslindende dier geworden. Wij zijn het ver¬ 
haal van den afloop dezer treurige gebeurtenis aan één’ der drie 
»geredde inlanders verschuldigd. 
»Een ander droevig geval had w r einige maanden voor onze komst te 
»Borneo , binnen de Soengej Karau, plaats, naar w elke rivier vrij veel 
handel gedreven w ordt, maar die tevens, w egens de menigte Kroko- 
