DE WamOPPIGE ©IER. 
fWultwv faslvux»} 
Be Gieren behooren, zoo als ieder weet, tot de orde der roofvogelen, 
en worden, in de tegenwoordige wetenschappelijke rangschikkingen, aan 
de Talken tegenovergesteld, met welke zij gemeenschappelijk eene 
groote afdeeling, die der dag-roofvogelen vormen, en welke afdeeling 
wederom aan die der nacht-roofvogelen of Uilen tegenover staat. Men 
zoude echter de Gieren ook aan al de overige roofvogelen kunnen te¬ 
genoverstellen , en hen roofvogelen noemen, die van aas of doode 
dieren in het algemeen leven ; de Talken en Uilen daarentegen roofvo¬ 
gelen , welke zich voeden met versch gedoode dieren, die zij gewoonlijk 
zelve vangen. Laatstgenoemde verdeeling heeft voor het minste het 
voordeel, ons niet alleen op de verschillende levenswijze dezer vogelen 
opmerkzaam te maken ; maar doet ons dadelijk ook vooronderstellen, 
dat, ingevolge die verschillende levenswijze, de gewigtigste werktuigen , 
de snavel en de pooten namelijk, bij deze twee groote familiën belang¬ 
rijke wijzigingen moeten ondergaan. En deze vooronderstelling zien 
wij inderdaad bevestigd ; want bij de Uilen en alle valkachtige roofvogelen 
vinden wij, dat de bek kort, zeer sterk gebogen en puntig, of zelfs met 
tanden voorzien is ; terwijl de krachtige , niet zeer lange teenen der poo¬ 
ten , meestal met zware , sterk gekromde en scherp gepunte nagelen 
zijn voorzien: kenmerken, welke ten duidelijkste aantoonen , dat de 
pooten dezer vogelen dienen, om de prooi te grijpen, te dooden en vast 
te houden, terwijl de vogel bezig is, met den bek, stuk voor stuk van 
dezelve af te scheuren en zoo te verzwelgen, tenzij dan dat het gevan¬ 
gene dier klein genoeg is, om in eens verslonden te worden , zoo als 
6 
