42 
de Uilen gewoonlijk doen. Bij de Gieren daarentegen, welke van kren¬ 
gen en meestal van die van groote dieren leven, zouden pooten, zoo als 
die van de Talken en Uilen, als werktuigen tot het grijpen en vast¬ 
houden bestemd, niet slechts nutteloos, maar zelfs hinderlijk zijn. Be 
pooten van den Gier zijn derhalve zoodanig ingerigt, dat hij met ge¬ 
makkelijkheid en gedurende langen tijd , op den platten grond of op 
voorwerpen van groote oppervlakte kan zitten. Om aan deze vereisch- 
ten te voldoen , zijn die werktuigen zwaar en groot gevormd ; de tee- 
nen zijn langer dan bij de overige roofvogelen, en de nagels dik, kor¬ 
ter , zeer weinig gekromd en in eene zeer stompe punt uitloopende; 
met één woord: hunne pooten hebben veeleer het aanzien van kippen- 
dan van roofvogelpooten ; en niettegenstaande hunne zwaarte , verraadt 
hun geheele vorm, dat zij meer als passive dan als aclive werktui¬ 
gen beschouwd moeten worden. Geheel anders is het echter met 
den snavel der Gieren gesteld : deze, als het werktuig, bestemd om 
het vleesch der doode dieren stuksgewijze af te scheuren, of, w r anneer 
dit geschied is , de oogen, tong en ingewanden uit de verschillende 
holten van het ligchaam te halen, moest natuurlijk ook eene andere 
gedaante hebben, dan die der overige roofvogelen. Bit werktuig is 
derhalve veel langer , dan bij de Talken of Uilen ; meestal van voren 
zeer zwaar , krachtig en gekromd , en w ordt van achteren door veel 
sterkere spieren in w erking gebragt, dan bij andere vogelen. Toegen 
wij bij de aangevoerde kenmerken nog dat van eenen , of geheel of ge¬ 
deeltelijk naakten, of met donsvederen bezetten hals (welken deze 
vogelen waarschijnlijk verkregen hebben, om gemakkelijker en zonder 
zich al te onrein te maken , de ingewanden uit de krengen te kunnen 
halen) , zoo is dit 'genoegzaam , om zich een denkbeeld van de voor¬ 
naamste eigenschappen dezer vogelen te vormen. 
Hoezeer echter de opgesomde kenmerken voldoende zijn, om de gier- 
achtige van de overige roofvogelen te onderscheiden, zoo ontmoet men 
echter bij sommige soorten groote moeijelijkheden, omdat zij , als w are 
het, de kenmerken van verschillende familiën in zich vereenigen, en 
zoogenoemde overgangs-soorten vormen, welke dikwerf, naar de ver¬ 
schillende zienswijze der natuuronderzoekers, dan in deze, dan in gene 
afdeeling geplaatst w orden. Wij hebben, te dezen opzigte, onder de 
Europeaansche vogelen een treffend voorbeeld in den beroemden Lam¬ 
merengier van de Alpen (Gypa'ètos) , w r elke, zoo als ook zijn weten¬ 
schappelijke naam (Gierarend) aantoont, een middelding tusschen de 
Gieren en Arenden uitmaakt, en deze stelling door zijne levenswijze en 
