45 
nu zijne bepaling der soorten , als het meeste met de natuur overeen» 
stemmende , bevonden hebben , zoo moeten wij echter aanmerken , dat 
de betrekkelijk geringe middelen, welke ons de verzamelingen aanbieden, 
tot nu toe ons niet toereikende schijnen, om voor elke soort al die kenmerken 
op te geven , welke noodzakelijk zijn , om ieder voorkomend individu , 
in welken leeftijd het zich ook moge bevinden, met juistheid te kunnen 
plaatsen. Deze moeijelijkheden bestaan voornamelyk in eenen hoogen 
graad ten opzigte der soort, welke wij afgebeeld hebben, den Vultur ful¬ 
vus , met betrekking tot eene andere, daarmede zeer overeenstemmende 
soort of ras, Vultur Kolbii , en ook de minder bekende K. bengalen- 
sis en indicus . Minder moeijelijk is het, de overige soorten te onder¬ 
scheiden, daar de K. auricularis of aegypius, door zijnen zwaren bek; 
de Z 7 . ponlicerianus, door lapvormige huidaanhangsels aan den hals; de 
K. occipitalis , door zijne fraaije kleur; de K. cinereus , door zijnen blaau- 
wen hals; en zelfs de weinig bekende K. monachus, door de huidplooijen 
aan den kop , genoegzaam gekenmerkt schijnen te zijn. 
De soorten van Gieren, welke men tot heden in ons werelddeel heeft 
opgemerkt, zijn : de Z 7 . auricularis, welke echter slechts zeer enkel 
in Griekenland wordt aangetroffen ; de V, cinereus , die somtijds tot in 
Duitschland verdwaalt ; de Z 7 . fulvus en de V* Kolbii , welke beiden 
zeer veel in Zuid-Europa gevonden worden : de eerste in Dalmatië 
en Griekenland; de tweede in Italië, Sardinië, het zuiden van Frank¬ 
rijk , in Spanje en Portugal. Deze laatstgenoemde soort is wijders over 
geheel Afrika verspreid , en werd ons van de Kaap de Goede Hoop als 
de meest gewone soort, dikwerf toegezonden. Eene vergelijking van 
individuën uit deze gewesten met andere uit Sardinië levert de uitkomst, 
dat er tusschen dezelve niet het geringste onderscheid bestaat, en dat 
derhalve onze Zuidwest-Europeaansche Gier, als de Strontjager van 
Kolbe (Vultur Kolbii Latham ), en de Chasse-Jiente van EE Yaillant 
moet beschouwd worden. Deze stelling kan te minder in twijfel ge** 
trokken worden, daar hetzelfde individu, naar hetwelk le Yaillant de 
afbeelding en beschrijving van zijne Chasse-Jiente ontworpen heeft, 
thans nog in het Rijks Museum te Leiden te zien is. Daar er nog geen 
voorbeeld bekend is, dat deze soort naar Duitschland, of, in het alge¬ 
meen, naar het gematigde en oostelijke Europa is afgedwaald, zoo kan 
men met regt vooronderstellen , dat de meeste natuuronderzoekers, die 
zich met de studie der Europeaansche vogelen onledig houden, den Z 7 ". 
Kolbii in het geheel niet, en slechts den waren V . fulvus gekend heb¬ 
ben ; te meer, daar laatstgenoemde soort somwijlen naar het midden 
