HET RENDIER 
f €er , vus tarandus.} 
De orde der herkaauwende dieren, tot welke het Rendier behoort, 
bevat een klein getal geslachten, waarvan w 7 ederom slechts eenige 
talrijk in soorten zijn. Daar al deze dieren, ten opzigte van hun tan- 
denstelsel en den vorm hunner pooten , zeer geringe onderlinge afwij¬ 
kingen vertoonen , doch hun kop daarentegen meestal met horens van 
verschillende gedaante en maaksel versierd is, zoo heeft men de ken¬ 
merken voor deze dieren voornamelijk van de gedaante dier horens, of, 
waanneer deze ontbreken, van den geheelen uiterlijken vorm des diers 
ontleend. 
De herkaauwende dieren komen allen met elkander daarin overeen , 
dat hunne maag, in plaats van , zoo als bij de meeste overige zoogdie¬ 
ren, eenen eenvoudigen zak te vormen, uit vier verschillende afdeelin- 
gen bestaat, van welke de eerste drie met den slokdarm in verbinding 
staan. Nadat het gekaauwde voedsel eenigen tijd in de twee eerste 
magen gebleven is , wordt hetzelve op nieuw in den mond en, na her¬ 
haalde kaauwing, in de derde maag gebragt, van waar het in de vierde 
komt, en dan, om de spijsvertering volledig te ondergaan , den gewonen 
weg door de ingewanden neemt. 
Rij dit kenmerk , van hetw 7 elk deze dieren hunnen orde-naam ontleenen, 
kan men wijders voegen, dat hunne lange pooten slechts met behulp van 
twee groote, met hoeven voorziene teenen, op den grond steunen, wes¬ 
halve deze dieren ook den naam van tweehoevige dragen. Een niet 
minder gewigtig kenmerk vindt men in het volslagen gemis van snijtan¬ 
den in de bovenkaak, terwijl in de onderkaak bijkans altijd acht van 
deze tanden gevonden worden. De kiezen, meestal aan iedere zijde acht 
7 
