24 
Het ligt niet binnen den kring onzer beschouwingen te onderzoeken, 
of deze opgaven juist zijn of niet. Wij willen derhalve slechts trach ¬ 
ten op te sporen, in hoe verre men reden had , juist deze Gans als een 
symbool der kinderliefde te kiezen» Dat dit dier de eigenschap heeft , 
op menschen of dieren, die in de nabijheid van zijn nest komen , af te 
gaan , moet als eene bew r ezene waarheid aangenomen worden , daar 
Geoffroy zelf een diergelijk geval, hetwelk gedurende zijn verblijf in 
Egypte gebeurde, opgeeft. Maar de vraag is, of de Gans dit doet om 
de opmerkzaamheid harer vijanden van haar nest af te leiden, dan wel, 
om dezelve door hare aanvallen te verschrikken en te verjagen. In het 
eerste geval zoude men verscheidene vogels kunnen aanvoeren, welke 
dezelfde gew oonte hebben , en bij het reeds van Aelianus aangehaalde 
voorbeeld van den Patrijs , ook zelfs dat van sommige kleine zangvogels 
voegen, w r elke menigen zoeker van vogelnesten van het regte spoor aflei¬ 
den. Naar de beschrijving, welke men van dit verschijnsel geeft, zoude 
men veeleer moeten opmaken , dat deze Gans met het toesnellen op 
hare vijanden eenen w ezenlijken aanval bedoelt; hetw elk ook met de 
opgave van haar moedig karakter overeenstemt. In dit geval zou dit 
verschijnsel tevens ophouden , als eene bijzonderheid der Yos-Gans te 
kunnen worden aangehaald , omdat men hetzelfde ook bij onze gewone 
tamme Ganzen opmerkt. In streken, w aar vele Ganzen geteeld 
w orden, kan men dit verschijnsel dagelijks waarnemen , en ik ben zelf 
dikw erf getuige geweest, hoe eene enkele oude Gans aan eene geheele 
bende moedwillige dorpjongens ontzag wist in te boezemen. 
Men weet overigens zeer weinig van de levenswijze der Yos-gans 
in den wilden staat. Geoffroy berigt, dat zij zich bij voorkeur aan 
de oevers van den Nijl ophoudt, en zich verre van hare woonplaats 
verwijdert. In den getemden staat houden zij zich gew r oonlijk op zich 
zelve, en vlieden meestal het gezelschap van andere soorten van 
Ganzen , met welke zij dikwerf in onmin leven. Zij telen in gevan¬ 
genschap voort, leggen jaarlijks twee keeren, in het voor- en in het 
najaar , eijeren, welke het wijfje alleen uitbroedt, terwijl het man¬ 
netje w r acht bij het nest houdt. Wanneer de jongen uitgebroed zijn, 
voert hen de moeder in het water, en vervolgens deelen beide ouders 
in de zorg voor hunne opvoeding. 
De eerste Individu, w elke in onze Diergaarde gevonden w r erd , is 
met meerdere fraaije Yogelen , door den Heer A. de Yries aan het 
Genootschap vereerd. 
