8 
vruchten, zoo als china’s-appelen, eerst voorzigtig af, spitst zijne in 
buitengewonen graad beweegbare lippen tot eene lange punt, slurpt 
met dezelve het sap der vrucht op, smakt daarbij en likt, wanneer hij 
gedaan heeft, lippen en vingers af. Nadert hem een persoon, zoo 
onderzoekt hij deszelfs zakken; geeft men hem iets daaruit, zoo keert 
hij weldra terug, om te zien of er nog meer in te vinden is. Hij betast 
hem onbekende ligchamen van alle kanten; bevoelt met de grootste 
opmerkzaamheid de kleinste korreltjes; uit wollen of dergelijke stoffen 
trekt hij de draadjes met groote zorgvuldigheid uit. Hij leert zijnen 
meester kennen; let op het uur van opstaan en slapen gaan; kruipt, 
zoodra dit laatste uur komt, van zelven in zijn hok; bedekt zich met 
eene wollen deken en legt zich te slapen. Zijne spierkracht is buiten- 
gewoon groot: hij breekt zonder moeite tamelijk dikke stokken tus- 
schen het traliewerk van zijn hok , en houdt eenen stok zoo vast, 
dat men veel kracht moet aanwenden , om hem dien uit de handen 
te wringen. Het klimmen is hem van alle bewegingen de gemakke¬ 
lijkste, en, w r aar hij kan, houdt hij zich met handen en voeten vast. 
Op den vlakken grond loopende, keert hij de knieën sterk naar buiten, 
ondersteunt zich dikwijls met de handen, of balanceert de armen boven 
den kop, waardoor zijn gang eene waggelende beweging verkrijgt. 
Wij zouden inderdaad nog veel van de eigenschappen van dit dier 
kunnen verhalen , indien wij niet vreesden, zaken te vertellen, welke 
reeds door andere schrijvers breedvoerig verhaald zijn. Wie meer 
over de zeden van den in gevangenschap levenden Orang-oetan w r enscht 
te w r eten , raadplege het artikel Orang-oetan in de groote natuurlijke 
historie der zoogdieren van Fr. Cüvier. 
Het thans te Amsterdam levende voorwerp is een jong wdjfje, 
en w r erd door den Baron Nahuys van Burght aan het Genootschap 
vereerd. 
■<SKSH3*S 
* 
