58 
Torm , het getal en de plaatsing der tanden in het algemeen bij deze 
dieren van eene zeer ondergeschikte waarde zijn ; en dit kan niet wel 
anders, daar deze werktuigen , als eenvoudige haken om de prooi 
vast te houden , en niet tot het kaauwen dienende , van veel geringer 
gewigt voor het bestaan dezer dieren zijn, dan zulks, b. v. bij de 
zoogdieren het geval is. 
Men zal uit het voorgaande beseffen , dat er , indien het den des¬ 
kundige zelfs zoo veel moeite kost, om eene niet venijnige van eene 
vergiftige slang te onderscheiden , de onkundige bij dit onderzoek nog 
veel minder kans op eenen gelukkigen uitslag heeft. Eenigen, zoo 
als de ratelslangen, de adders enz. zijn, wel is waar, ligt te erkennen;, 
maar andere venijnige soorten komen in haren uitwendigen vorm zoo 
zeer met de niet vergiftige overeen , dat er , om zeker van de zaak te 
zijn, niets overblijft, dan den mond dezer dieren te openen, of zelfs 
het ontleed-mes te gebruiken. 
Als een voorbeeld van diergelijke slangen kan men, onder anderen 7 
ook de Brilslang aanvoeren, w elke, hoezeer eene der meest gevaar¬ 
lijke soorten, in haar uiterlijk geheel en al van de adders afwijkt, en 
eene groote overeenkomst met de gewone niet vergiftige slangen heeft. 
De geheele reeks der vergiftige slangen beschouwende , vindt men * 
dat zij drie familiën vormen. De eerste, die der eigenlijke giftslangen , 
begrijpt in zich de geslachten der ratelslangen (Crotalus) , der adders 
[Vi'pera) en der zoogenaamde driehoekkoppen [Trigonocejphalus); welke 
alle drie aan haren breeden hartvormigen kop te erkennen zijn. 
De tweede bevat slechts één geslacht, dat der zeeslangen, gekenschetst 
door haren platten staart. In de derde familie zijn al die soorten 
vereenigd, welke, zoo als de Brilslangen, onder het onschuldige 
uiterlijk der gewone slangen, die gevaarlijke w apenen verbergen , w elke 
op mensch en dier even vreeselijke uitwerkingen voortbrengen : hier¬ 
toe behooren , behalve de Brilslangen, de geslachten Elajps en Bun - 
garus . 
Het geslacht der Brilslangen bevat een tiental soorten , van welke¬ 
eigenlijk slechts eene, en wel die, over welke wij handelen willen , 
dezen naam verdient. In de natuurkundige werken worden zij onder 
den geslachtsnaam van JSaja opgevoerd. Deze dieren hebben, of¬ 
schoon naar de soorten in een’ verschillenden graad, het zonderlinge 
vermogen, hunnen hals schijfvormig te kunnen uitbreiden. De werk¬ 
tuigen , welke deze verwijdering aan den hals te weeg brengen , zijn 
zeer eenvoudig en, behalve eenige wijzigingen, in den grond dezelfde 7 
