68 
gewag van maken ; verders den gemeenen Fazant , Ph , colchicus , van 
welken sommigen den Fazant met den witten halsband (Ph % torquatus) 
niet als soort, maar slechts als een bijzonder ras onderscheiden. De 
gemeene Fazant werd reeds door de oude Grieken in hun land , en van 
daar naar Rome gevoerd , en allengskens, met de toenemende bescha¬ 
ving der overige volken , door geheel Europa verspreid , alwaar hij in 
vele streken in den half wilden staat leeft, of nagenoeg geheel en 
al verwilderd is. De oude schrijvers zeggen , dat deze soort afkom¬ 
stig is van de oevers der rivier Phasis , in het landschap Colchis 
(van waar ook de naam van dezen vogel) , w r elke streek aan de Ooste¬ 
lijke oevers der Zwarte zee in de tegenwoordige provincie Mingrelië is 
gelegen. Hunne bekendheid met den Fazant doen zij zelfs opklimmen 
tot de fabelachtige tijden van den togt der Argonauten. Zooveel 
is zeker, dat de Fazant, in den oorspronkelijk wilden staat, tegen¬ 
woordig nog in voornoemde streken, gelijk ook aan de oevers der 
Zwarte zee wordt aangetroffen. 
De goudlakensche Fazant eindelijk, is uit Mongolië en het land der 
Mandschoes afkomstig, en werd waarschijnlijk reeds in de vroegste 
tijden, door de Chinezen getemd, naar Japan, en later ook naar 
Europa overgebragt. Het schijnt echter , dat reeds de Ouden kennis 
aan dit dier hebben gehad, w r anneer men namelijk met Cuvjer de 
hoogstwaarschijnlijke vooronderstelling aanneemt, dat hun beroemde 
Feniks niets dan de goudlakensche Fazant is geweest, en niet de Para¬ 
dijsvogel, zoo als men voorheen, overeenkomstig de meening van Belon , 
meestal geloofde. Raadpleegt men de oude schrijvers, w r elke melding 
van dit fabelachtig dier maken , zoo moet men inderdaad bekennen , 
dat er geen vogel bekend is, op wien de verhalen aangaande den Feniks 
beter toegepast kunnen worden, dan op den goudlakenschen Fazant; 
en het zoude derhalve tot niets dienen, waar zulke klare bewijzen 
voorhanden zijn, langer te twijfelen. Wij zullen, om onze lezers 
hiervan te overtuigen, deze bewijzen mededeelen. 
De fabel van den Feniks is, zoo als uit alle oude berigten 
blijkt, van de oude Egyptenaren afkomstig; en het schijnt dat hun 
land het eenige was, hetwelk het voorregt had, door dezen fraaijen 
vogel, die, volgens het verhaal, eigenlijk in Arabië zijn verblijf ge¬ 
vestigd had, bezocht te wmrden : echter zoo zeldzaam , dat er dikwerf 
vele eeuwen voorbijgingen , alvorens er w r eder een w r erd gezien. 
De eerste melding van dezen vogel vindt men bij Herodotus ge¬ 
maakt. Deze schrijver zegt: »Er bestaat in Egypte een heilige vogel, 
