86 
toereikende, om al het wonderbare, hetwelk in dat temmen gelegen 
is, op eene zeer eenvoudige en natuurlijke wijze te verklaren. 
De meeste menschen verbeelden zich, dat men deze dieren, wanneer 
men ze temmen wil, eerst zekere operatie doet ondergaan, waardoor 
zij hunnen aangeboren wreeden aard verliezen. Dat dit het geval niet 
is, bewijzen vooreerst de voorwerpen zelve; en ten andere, dat de 
wijfjes, die bij vele soorten, zoo als b. v. Tijgers, Hyena’s, enz., 
niet minder wreed van aard zijn dan de mannetjes, echter even goed 
als deze kunnen getemd w orden. Anderen hebben gemeend, dat men 
dezen dieren zekere spieren gedeeltelijk doorsnijdt, en zij daardoor de 
kracht verliezen, kwaad te doen. Deze meening moet elk, die met 
de ontleedkunde slechts een w r einig bekend is, zoo zonderling voorko¬ 
men , dat wij het als geheel overbodig beschouwen haar te wederleg¬ 
gen ; maar alleenlijk vragen, hoe dan de dieren eten, wanneer zij niet 
meer bijten kunnen, of hoe zij loopen en hun voedsel vasthouden, 
w r anneer zij hunne pooten niet tot verdediging kunnen gebruiken. Nog 
anderen gelooven , dat de dieren geblind zijn. Doch al deze vooron¬ 
derstellingen verdwijnen , wanneer een geoefend natuurkundige deze 
dieren naauwkeurig beschouwt; en wij durven gerust vaststellen, dat 
het ontleedkundig onderzoek derzelve alle dergel'yke meeningen ver¬ 
nietigt. 
Dat men, om deze groote verscheurende dieren te temmen, meestal 
jonge voorwerpen kiest, schijnt ons zeer natuurlijk, ofschoon wij de 
onmogelijkheid niet betwijfelen, dat ook volwassen voorwerpen tot 
eenen zekeren graad van tamheid kunnen gebragt w orden, waarbij 
misschien ook het individuele karakter in aanmerking komt. 
Naar ons inzien , is de uitoefening dezer kunst enkel op die soort 
van overmagt gegrond , w elke de mensch , in het bewmstzijn zijner hoogere 
voortreffelijkheid , zijner verstandelijke meerderheid, over de dieren uit¬ 
oefent, en w elke deze instinktmatig gevoelen en zich daaraan onderwerpen; 
voorondersteld, dat de mensch geen oogenblik vergeet, deze morele over¬ 
magt, die tegenover grootere physieke kracht, als ware het, eene aan¬ 
matiging is, uit te oefenen. De wijsgeerige opmerker zal niet missen, 
dit verschijnsel dagelijks te ontw aren ; hij zal ondervonden hebben , 
dat het meerdere of mindere gezag, hetwelk de menschen, op het 
groote tooneel der zamenleving, over elkander uitoefenen, op diezelfde 
zedelijke kracht berust; hij zal weten, dat het zwakke kind zijnen 
sterkeren vader aandurft, wanneer deze vergeet wat hij is; hij zal 
zien, dat individu’s en soorten van dieren, eene dergelijke magt 
