91 
of er ook tusschen voorwerpen van dezelfde soort, uit verre van elkan¬ 
der verwijderde landstreken, eenig onderscheid konde bestaan. Dit 
nu was ook het geval met den Tijger, en ofschoon men dien van Ben¬ 
galen en dien van Java b. v. reeds sedert eenige eeuw en kent, is het 
echter nog niemand in de gedachten gekomen , deze naauw keurig met 
elkander te vergelijken , en hunne onderscheidende kenmerken , indien 
er bestaan , uiteen te zetten. 
De beroemde Humboldt was de eerste, die, op zijne reize naar het 
Altaï-gebergte, tijgervellen verkrijgende, deze met levende Tijgers uit 
Bengalen vergeleek , en hieruit bew r ees, dat er verschil tusschen be¬ 
stond : eene opmerking, die wij gelijktijdig bij eenen , door den Heer 
VON Siebold uit Korea aan het Bijks Museum gezonden, Tijger maak¬ 
ten , en waarvan w r ij de waarheid bevestigen konden. Omstreeks 
denzelfden tijd werden eindelijk ook tijgervellen van Java, en iets 
later van Sumatra aan voornoemd Museum gezonden ; en eene nieuwe 
vergelijking voerde weldra tot de uitkomst, dat deze, zoowel van 
den Bengaalschen als Siberischen Tijger, in sommige opzigten , af¬ 
wijken. 
Hoe gering nu die verscheidenheden ook zijn , en hoe w r einig be¬ 
lang zij ook, uit een natuurkundig oogpunt beschouw d, opleveren 
mogen , willen wij ze niettemin kortelijk uiteenzetten ; te meer, daar 
men , uit deze oogenschijnlijk zoo geringe afwijkingen , de gewigtigste 
gevolgtrekkingen voor de kennis der geographische verspreiding dezer 
dieren kan maken. 
Yolgens onze onderzoekingen , moet men drie rassen van den Ko¬ 
ningstijger aannemen, wier verspreiding, zonder juist de naauw T keu- 
rige grenzen voor ieder ras te kunnen vaststellen , omtrent bepaald 
is als volgt. 
1.) De Tijger van de Sunda-Eilanden, tot nog toe alleen op Java 
en Sumatra waargenomen. Dit ras onderscheidt zich van de beide 
overigen al dadelijk door zijn kort, glad op het lijf liggend haar en 
den korteren staart, die, om deze reden, veel dunner schijnt te 
zijn dan bij de overige Tijgers , en gewoonlijk ruim de dikte van een’ 
mansduim heeft. Onze, niet zeer oude voorwerpen hebben de na¬ 
volgende lengteverhouding: a.) een voorw erp van Java: geheele 
lengte, 4 voet 10 duim, staart 2 voet 4% duim; b.) een voorwerp 
van Sumatra ; geheele lengte 4 voet 4 duim , staart 2 voet 2/ 2 duim. 
De halskraag van dit ras is minder duidelijk dan bij de overigen ; de 
kleur is iets hooger, de onderdeden zijn minder zuiver wit, en de strepen 
