92 
op de achterste deelen menigvuldiger en dikwerf op het midden met 
een smal licht veld. 
2.) De Tijger van Bengalen. Onder dezen naam reeds vroeger 
bekend , hebben wij dien niet willen veranderen, ofschoon dit ras 
w r elligt over geheel zuidelijk Azië , met uitsluiting der eilanden , ver- 
spreid is. Hiertoe behooren waarschijnlijk de Tijgers, w r elke in het 
zuiden van China, in de Provinciën Yunnan en Fokien , reeds door 
MARCO polo zijn waargenomen. Yerders die van Cochinchina, Siam, 
Pegu , Arakan en het land der Birmanen, waar overal het voorkomen 
van Tijgers met zekerheid is bepaald. Zeer gemeen is deze Tijger in 
sommige streken van Bengalen, en voornamelijk op de eilanden , die 
het Delta van den Ganges vormen, en bekend zijn onder den naam van 
Sunderbunds-Eilanden. Naar het westen keerende, vinden wij dezen 
Tijger wederom over geheel Dekan , tot Guzerate en aan de oevers van 
den Indus verspreid ; en Lord Elphinstone ontmoette hem zelfs aan 
deze zijde van den Indus op het Soliman-gebergte. In het sterk be¬ 
volkte dal van den Ganges is hij tegenwoordig geheel uitgeroeid, even 
als dit reeds sedert lang in Ceylon , en waarschijnlijk ook in het mid¬ 
den van China plaats had. Ons grootste voorwerp is 5 voet en 8 
duim lang, de staart 3 voet en 1 duim; zoodat het geheele dier 
van den neus tot aan het uiteinde van den staart, wanneer men de 
bogten van den rug volgt, eene lengte van 8f voet heeft. 
3.) De Noordsche Tijger. Yan dit ras werden, zoo als wij 
reeds vroeger aanvoerden, vellen van Korea en uit de streken ten 
zuidwesten van het kleine Altaï-gebergte naar Europa overgebragt ; 
en hiertoe behooren waarschijnlijk de Tijgers , die men in de woestij¬ 
nen, benoorden het Himalajah-gebergte, in noordelijk China of 
het land der Mongolen, tot aan de oevers van den Amur, heeft 
waargenomen. Noordwaarts komt hij tot aan het meir Ba'ikal ; 
westwaarts tot aan de oevers van het meir Aral , en de Kas¬ 
pische zee, waar hij tot Lenkora, aan den zuidelijken voet van 
den Kaukasus, wordt aangetroffen. Dit ras onderscheidt zich zeer 
in het oog vallende door zijn lang haar ; het schijnt derhalve 
grooter dan de beide overigen, en de staart zoo dik, dat hij in dit 
opzigt met de dikte van eenen kinderarm te vergelijken is. De 
verhoudingen van staart en ligchanm zijn als bij het Bengaalsche ras. 
De grondkleur is helderder, en de strepen schijnen , door het lange 
haar, breeder te zijn. 
De Tijger bleef aan de oude volken zeer lang onbekend, en werd 
