95 
Crawfurd verhaalt, dat de menschen, die op de kanalen in dit 
Delta varen en de met digte bosschen begroeide oevers naderen om 
hout te vellen , dikwijls op hunne booten of schepen voor aanvallen 
van den Tijger niet zeker zijn. Van de duizenden pelgrims , verhaalt 
Lord Yalentia , die jaarlijks de monden van den Ganges bezoeken , 
om zich in de wateren van dezen heiligen stroom van zonde te reini¬ 
gen , worden er vele de slagtoffers van de vraatzucht der Krokodillen 
en Tijgers ; van de eersten onder het water getrokken , van de laatsten 
overvallen en in de bosschen gesleept, deinzen deze vrome pelgrims ech¬ 
ter niet terug, en keeren , te zwak om middelen ter hunner verdedi¬ 
ging aan te wenden, jaarlijks op die gevaarlijke plaatsen weder, aan 
het noodlot overlatende, of zij behouden weder naar huis zullen keeren, 
dan wel ten buit van deze roofdieren verstrekken. 
Ofschoon uit de kuststreken van het groote Schiereiland van den 
Ganges bijkans overal verdreven , is de Tijger echter op de hooge berg¬ 
vlakten der binnenlanden in menigte te vinden, en w ordt in vele 
streken eene zoodanige plaag voor den mensch , dat hem Buchanan 
Hamilton eenen vernieler der bevolking noemt. Dit heeft vooral in 
Mysore plaats. De zwakke , onbeschaafde volken, w r elke deze berg' 
streken bewonen, geene vuurwapenen bezittende , hebben geen ander 
middel, om de talrijke aldaar huisvestende Tijgers af te w r eren , 
dan nachttogten met fakkels om hunne ellendige hutten te maken, 
of rondom de dorpen vuren aan te leggen en die den geheelen nacht 
door te onderhouden ; want de hooge doornheggen , met welke zij 
hunne dorpen omgeven, om zich voor de aanvallen dier roofdieren 
te beschutten, zijn dikwdjls ontoereikende , hen terug te houden. 
Hoeveel menschen door de Tijgers om het leven komen, wanneer 
hun de middelen ontbreken , om derzelver aanvallen af te weren, 
daarvan haalt Buchanan merkwaardige voorbeelden aan. Zoo werden 
in een enkel dorp, in de omstreken van Seringapatnam , welks ver¬ 
schansingen door Hyder-Ali vernield gew orden waren , in een tijds¬ 
verloop van twee jaren , tachtig menschen van Tijgers uit hunne hutten 
w'eggesleept en verslonden. Andere geheel verwoeste dorpen of 
steedjes, waarvan niets anders dan de ruïnen overbleef, waren, kort 
te voren nog de woonplaatsen van menschen, nu de schuilhoeken van 
Tijgers. De vroegere bew oners dier plaatsen, van middelen ontbloot 
om zich tegen die roofdieren te beschermen , zagen zich genoodzaakt, 
hunne toevlugt op bergtoppen of in rotskloven te zoeken. De volken, 
die zich met het inzamelen van hout bezig houden , zijn gedurig aan 
