96 
de aanvallen der Tijgers blootgesteld , en menigeen vindt zijn’ dood 
in de klaamven dier vreesselijke katten ; de overgeblevene vrouwen , 
verhaalt men, uit vrees van ook door hen verscheurd te worden, zetten 
uit bijgeloof hare kinderen in het woud, als een offer voor de Tijgers, 
hopende daardoor hunne woede te bezweren, en zelve van hunne 
aanvallen verschoond te blijven (?). 
In even ellendige omstandigheden verkeeren de arme herders , die 
dikwerf van het grootste gedeelte hunner kudde, voor en na, door de 
Tijgers beroofd worden; zelfs op de groote wegen is men voor hunne 
aanvallen niet zeker , en meer dan een reiziger wordt er door de 
Tijgers weggesleurd, die men, door het afbranden van de naburige, 
met riet of hout begroeide wildernissen, vergeefs zoekt af te keeren. 
Andere dergelijke treurige voorvallen, die in de bergstreken van 
Guzerate plaats hadden, verhaalt Forbes. Daar men, uit hoofde der 
groote hitte, slechts des nachts reizen kan, zoo moet men zich van 
fakkels en trommels voorzien , om niet van de Tijgers verslonden te 
worden ; en niettegenstaande die voorzorg, worden de voetposten 
en schildwachten, dikwijls verscheidene op elkander volgende nachten, 
de slagtoffers dezer dieren; ja, eenmaal zag zelfs voornoemde rei¬ 
ziger aan de oevers van de Nerbuda , dat zich een Tijger op eenen 
met fakkels voorzienen troep ruiters wierp, en met een’ slag van 
zijne klaauwen een paard ter neder velde. 
Deze korte verhalen zullen toereikende zijn, om te bewijzen, wat 
wij bier boven beweerden, dat namelijk de Tijger als het meest ver¬ 
schrikkelijke van alle roofdieren moet beschomvd w r orden. 
