115 
Hond van Afrika bij de Hyena’s geplaatst, omdat deze soort, gelijk 
de laatsten , van voren slechts vier en niet, zoo als de overige Honden, 
vijf teenen heeft; maar in latere tijden heeft men dit dier bij de 
Honden gelaten, waar het den naam van Cctnis pictus draagt. Met 
veel meer regt behoort, naar ons inzien, in een natuurlijk stelsel, het 
merkwaardige dier , dat onder den naam van Proteles bekend is, bij 
de Hyena’s geplaatst te worden, niettegenstaande het een verschil¬ 
lend gebit, en ook vijf teenen aan de voorpooten heeft. 
De Hyena’s zijn bewoners der Oude-wereld en worden ook hier 
slechts in Afrika en in een gedeelte van Zuid-westelijk Azië gevonden. 
De gestreepte soorten hebben langer haar dan de gevlekte ; hare 
ooren zijn grooter en meer gespitst; de snorren veel sterker, langer 
en talrijker; de haren van den staart doorgaans langer en aan het einde 
van dezen geen’ afgescheiden kwast vormende. Ook zijn deze dieren 
kleiner , hun schedel is minder krachtig, de snuit smaller en het ge- 
heele dier zwakker gebouwd dan de gevlekte Hyena. 
Onder de eersten is de gemeene Hyena [Hyaena striala) , aan welke 
men bij uitsluiting den naam van gestreepte Hyena geeft, de meest 
bekende soort. Deze wordt in het grootste gedeelte van Afrika , be¬ 
noorden de evennachtslijn , aangetrofifen , komt verders in Klein-Azië , 
Arabië en Perzië voor , en bewoont zelfs sommige gedeelten van het 
Indische schiereiland aan deze zijde van den Ganges. Wat wij zoo 
even van den vorm der gestreepte Hyena’s in het algemeen gezegd 
hebben , past natuurlijk ook op deze sport in het bijzonder. Het haar 
is op den rug tamelijk lang, en meer of minder fraai grijsgeel van 
grondkleur. Op de keel ziet men eene groote zwarte vlek , en op 
het lijf zwarte dwarsstrepen , die op de pooten veel kleiner en talrij¬ 
ker worden. De grondkleur is echter naar de landstreken, waar dit 
dier voorkomt, aan eenige afwijkingen onderworpen. Die b, v. uit 
Dongola komen, zijn veel bleeker van kleur dan die uit Barbaryë , 
en deze wederom zijn niet zoo fraai geel als die van Indië. 
De gemeene Hyena is een van de oudste tijden bekend dier. Som¬ 
migen meenen , dat zij de Tseboa der Hebreeuwen (Jeremia XII: 9) 
is. De oude Schrijvers over de Natuurlijke Historie maken bijkans 
allen gewag van haar, en reeds Aristoteles schildert haar als een 
wreed dier, hetwelk den mensch beloert en aanvalt, de graven op¬ 
delft , om de lijken te verslinden , enz. 
De meeste dezer dieren , welke wij in de Menageriën en Museums 
zien, worden van Barbaryë aangebragt, waar zij vrij menigvuldig 
