110 
twee dood op de plaats bleven , en verscheidene anderen zwaar ge¬ 
kwetst werden. 
Sparrman verhaalt, dat deze Hyena’s hem en zijne makkers gedu¬ 
rende zijne gansche reize in het oosten der Kolonie , alle nachten ver¬ 
ontrustten. »J)e avond is naauwelijks aangebroken,” zegt hij, »of 
men verneemt haar huilen, en ziet ze, nu alleen , dan in kleine 
troepen , rondom de legers zwerven , en bij tusschenpoozen van eenige 
minuten in een huilend geluid, gelijk aan den toon der vertwijfeling, 
uitbreken.” Deze reiziger meent, dat dit gehuil onwillekeurig, ten 
gevolge van den honger geschiedt ; want anders zouden zij zich wach¬ 
ten , daardoor de opmerkzaamheid der honden tot zich te trekken. 
Overigens verhaalden ook aan hem de boeren, dat zij allerhande listen 
aanwenden , om haren buit te overmeesteren ; dat dikAverf eene de 
honden bezig houdt, met zich beurtelings tegen deze te verzetten en 
hen te ontvlugten , tot dat zij zich op eenen tamelijken afstand van de 
kudde venvijderd hebben , en de andere Hyena’s, die zich intusschen 
verborgen hielden, nu van het gunstig oogenblik gebruik maken, om 
spoedig eenige schapen te rooven. 
Yolgens Lichtensteijï bewoont de gevlekte Hyena , gedurende den 
winter hooge en bergachtige streken ; terwijl zij in den zomer dikwerf 
haar verblijf in uitgedroogde moerassen houdt, Avaar zij de hazen, 
springhazen en andere zoogdieren tracht te bespringen. Dezen tijd 
kiest men gewoonlijk , om haar te jagen , hetwelk op eene zeer een¬ 
voudige Avijze geschiedt , door de moerassen te omsingelen , het riet in 
brand te steken en op deze wijze de Hyena’s te noodzaken om te voor¬ 
schijn te komen , als wanneer zij doodgeschoten of door de honden 
afgemaakt worden. 
Dewijl dit vraatzuchtige dier, gelijk w ij reeds vermeld hebben, 
wegens zijne menigvuldigheid door iedereen, die de binnenlanden der 
Kaap-kolonie bezoekt, ontmoet en gadegeslagen wordt, zoo leest men 
ook bijkans geen reisverhaal, Avaarin geene melding van hetzelve 
gemaakt w ordt, hetzij dat het tot wetenschappelijke waarnemingen aan¬ 
leiding gaf, hetzij, wat meest het geval is, dat de ontmoeting stof 
tot avontuurlijke anekdoten opleverde. Niet zelden Avorden die anek¬ 
doten op velerlei wijze opgesierd , en naderhand , van mond tot 
mond gaande en steeds aan fraaiheid toenemende, als Avaarachtige 
geschiedenissen door den een of ander ter nedergeschreven en door 
de geheele w r ereld verbreid. 
Een der meest bekende van zoodanige vertelsels is dat, hetwelk 
