122 
Uitwendig zijn de Olifanten voornamelijk te kennen aan hunnegroote 
lapvormige ooren en lange tromp, die tussclien twee groote slag¬ 
tanden afwaarts hangt en tot op den grond reikt. Behalve hierdoor 
wij ken zij verders, door het eigenaardig maaksel hunner kiezen, van alle 
andere dikhuidige dieren af. Zij zijn de zwaarste en, na de Giraffe, de 
grootste van alle landdieren. Niettegenstaande den kolossalen vorm 
van hun ligchaam en hunne pooten , is echter hunne gedaante bevalliger, 
dan die der overige w are dikhuidige dieren , omdat zij veel hooger op 
de pooten staan dan deze, en tevens hunne deelen meer evenredig zijn. 
Hun kop is zeer hoog en gewelfd, w r elke vorm voornamelijk door den 
grooten omvang van het achtergedeelte des schedels veroorzaakt w'ordt, 
welks w r anden eene groote menigte onregelmatige cellen bevatten. Naar 
voren breidt zich de schedel zijdelings uit, en bestaat bijkans alleen 
uit de buitengewoon sterk ontwikkelde tusschenkaaksbeenderen, welke de 
wortelen der groote, een woinig naar boven gebogen slagtanden om¬ 
vatten. Hierdoor wordt de beenen-neusholte verre achterwaarts of naar 
boven gerigt, en de neusbeenderen zijn slechts in de gedaante van een 
paar kleine rondachtige stukken , die meestal vroeg met de voorhoofds¬ 
beenderen vergroeijen , aanwezig. Yan deze beenen-neusholte af, verlengt 
zich naar beneden de neus in de gedaante eener buitengewoon ontwik¬ 
kelde tromp , die bijkans cylindervormig , door tallooze kleine , veel¬ 
vuldig in elkander grijpende spieren , in alle rigtingen beweegbaar is 5 
en aan wier uiteinde , met tw r ee lipachtige punten voorzien, zich de 
neusgaten openen. Daar er, behalve voornoemde slagtanden en de 
kiezen , geene andere tanden bij dit dier aanw r ezig zijn , en de tromp 
de plaats der bovenlip vervangt, zoo is de kleine mondopening bij¬ 
kans geheel achter de tromp verborgen, en wordt van onderen door 
eene kegelvormig toeloopende onderlip gesloten. De kleine oogen lig¬ 
gen zijdelings, digt bij de voorhoofdsvlakte , en worden door een’bun¬ 
del digtstaande borstelharen beschut. De uitwendige ooren verschijnen 
in de gedaante van buitengew oon groote lappen , die den korten, iets 
opwaarts gerigten hals bedekken. De rug is een w einig gekromd en de 
romp van zeer grooten omvang, ofschoon de buik minder hangende is, 
dan bij den Bhinoceros en het Bivierpaard. — De pooten, van welke 
de voorste bijkans den dubbelen omvang van de achterste hebben, vor¬ 
men eene lompe massa en gelijken meer naar palen of boomstam¬ 
men dan naar voeten, voornamelijk daar de teenen, welke overal 
vijf in getal zijn, in de algemeene massa van den voet versmolten 
zijn, en zich slechts vóór aan de eeltachtige huid der zolen, als 
