123 
plat aanliggende kleine hoeven vertoonen. Niet zelden zijn slechts 
de drie middelste van deze hoeven ontwikkeld , en in dergelijke afwij¬ 
kingen is de reden te zoeken, dat hun getal door de schrijvers somtijds 
verschillend wordt opgegeven. De staart reikt niet geheel tot aan den 
hiel, is aan de punt zijwaarts zamengedrukt, en hier met lange veer¬ 
krachtige haren bezet. De geheele huid , die donkerblaauw-grijs van 
kleur is , is met eene ongelijke , men zoude bijna zeggen roofachtige, 
opperhuid bekleed , allerwege, voornamelijk in de rigting der geleden , 
van eene menigte plooijen voorzien , die de bewegingen van het dier 
verligten, en met korte, bij de jongeren digt-, bij de ouderen enkel- 
staande, bruine borstelharen bezet. De beide tepels zitten onder aan de 
borst. De maag is eenvoudig; de darmen zijn zeer wijd, en met eenen 
buitengewoon grooten blinddarm voorzien. Het maaksel en de ontwik¬ 
keling van hunne kiezen zijn zeer merkwaardig en vertoonen eene 
in het oog springende overeenkomst met de kiezen van zekere 
zwijnachtige knaagdieren van Amerika, de lïydrochoeres . Er be¬ 
staan namelijk op elke zijde van iedere kaak niet meer dan twee 
onvolmaakt afgescheidene tandholten. In ieder van deze ziet men 
reeds bij de geboorte eene kies liggen, welke uit een grooter of klei¬ 
ner getal loodregte dubbele dwarsbladen bestaat, die slechts aan den 
wortel zeer los met elkander verbonden zijn. Achter de tweede tand¬ 
holte liggen nog enkele, volmaakt van elkander gescheidene dubbele 
bladen. Deze beenbladen der kiezen, welke men misschien even 
goed ieder op zich zelf als eene kies beschouwen kan , worden rondom 
hunne zijvlakten door eene hardere zelfstandigheid bekleed , welke 
eigenlijk de harde, tot het kaauwen dienende kroon van de kies vormt, 
terwijl tusschen voornoemde bladen eene derde zelfstandigheid voor¬ 
komt , door welke zij tot één vast geheel worden verbonden. Deze ver¬ 
binding heeft bij de voorste kiezen vroeger dan bij de achterste plaats. 
Het vernieuwen der allengskens afslijtende kiezen geschiedt op eene 
geheel bijzondere wijze, dewijl zich, gedurende den geheelen wasdom 
van het dier, gedurig nieuwe dwarsbladen aan de achterste zijde van 
iedere kies ontwikkelen. Naarmate nu de voorste dwarsbladen afslijten, 
nemen deze achterste in omvang toe , bereiken allengskens met hunne 
kroon de kaauwvlakte , dringen den kies daardoor naar voren , en ver¬ 
oorzaken, dat de voorste dwarsbladen, meer en meer uit de tandholte 
tredende, eindelijk door eene volmaakte afslijting, en niet door uit¬ 
werpen, zoo als bij de overige dieren, verdwijnen. De slagtanden, 
welke de gedaante van lange holle kegels hebben, komen eerst om- 
16 * 
