130 
en de natuuronderzoekers zijn derhalve ook zeer oneens, welke vogelen 
aan het hoofd der klasse verdienen te staan ; daar sommigen, gelijk wij 
zeiden, de struisachtige vogelen in dien rang plaatsen ; anderen den 
grondvorm der vogelen het meest volmaakt in de kraai vinden ; nog 
anderen met de zeer kunstige orde der klimvogelen beginnen , omdat 
de Papegaai de grootste verstandelijke vermogens moet bezitten; de meesten 
eindelijk, de roofvogelen als de eersten beschouwen , ofschoon deze, zoo 
als een geestig schrijver wil, dien rang door geen ander regt dan door 
het regt van den sterkste (le dvoü du plus fort) verkregen hebben. 
Deze vraagpunten daar latende, willen wij overgaan tot de beschou¬ 
wing der struisachtige vogelen in het algemeen, en den Afrikaanschen 
Struis in het bijzonder. 
De siruisachtige vogelen naderen, zoo als wij reeds vermeld hebben, 
aan de hoenderachtige door hun voedsel, hetwelk meestal uit granen 
of zaden bestaat, en door de ontwikkeling der poolen ten koste der 
vleugels. Maar bij eerstgenoemde vogelen heeft deze onevenredige ont¬ 
wikkeling den hoogsten trap bereikt: het vermogen der vleugels als 
vliegwerktuigen is, als ware het, tot nul gereduceerd, en de poolen, 
als eenige bewegingswerktuigen, zijn tot eenen graad ontwikkeld, waar¬ 
van geen voorbeeld onder de overige vogelen te vinden is. Terwijl 
de achterste teen of de duim steeds ontbreekt, zyn die pooten niet 
alleen zeer lang, maar tevens ook buitengewoon dik en stevig, en de 
spieren van hunne dijen en beenen zijn zoo zwaar, dat zij eene soort 
van kuit vormen. Dunne vleugels daarentegen hebben, daar zij niet 
tot het vliegen dienen , zeer kleine spieren , die zich slechts aan de 
zijde van het groote borstbeen vastzetten , hetwelk , bestemd om bij 
het eijerleggen het dier te ondersteunen, den vorm van een afgerond 
schild heeft, en den hoogen kam mist, welke bij andere vogelen tot 
het vastzetten der borstspieren bestemd is. De struisachtige vogelen 
bewonen de vlakke, meestal w r oeste streken der heete luchtstreek van 
beide halfronden. 
Behalve den Struis en den Casuaris, kan men tot deze familie ook nog 
een’ zeer zonderlingen in Nieuw-Zeeland levenden vogel brengen. Deze, 
onder den naam van Jlptenjx bekend, wijkt echter in vele opzigten, 
voornamelijk door zijnen bek en door zijne pooten, af. Eerstge¬ 
noemd werktuig namelijk is lang, smal, een weing gebogen, en heeft 
bijkans de gedaante des snavels van den Ibis, De bovenbek is aan 
iedere zijde met eene lange groeve voorzien, aan wier einden, geheel 
vóór aan de opgezwollen punt, zich de neusgaten openen, die met 
