138 
ceps , Colymbus, ZJria, Alca en Aptenodytes . Het hoofdkenmerk 
dezer vogelen bestaat in hunne korte vleugelen en verre achteruitstaande 
pooten. 
De tweede familie is die der eendachtige vogelen , die zich daar¬ 
door onderscheiden , dat hun meestal korte en dikke bek met een zacht 
vlies en op de zijden met dwarsblaadjes is bekleed. Hiertoe behooren 
de zwanen , ganzen, eenden en de zaagbekken , of de geslachten Cyg - 
nus , Anser , Anas en Mergus . 
Men kan de derde familie die der meeuwachtige vogelen noemen ; 
de voornaamste kenmerken, waardoor zij zich onderscheiden, zijn hunne 
lange vleugelen, welke echter ook bij eenige vogelen der volgende 
familie worden waargenomen. Hiertoe behooren de meeuwen (Larus), 
de onweersvogelen (Procellaria ), de albatrossen ( Diomedea ), de stront- 
jagers (Lesiris), de zee-zwaluwen (Sterna) en de schaarbekken (Rhyn- 
chops). Eindelijk rekenen wij nog tot deze familie, en niet tot die 
der Pelikaanachtige vogelen , het geslacht Phaèton , welke geheel en 
al de physionomie der zee-zwaluwen hebben , maar wier teenen, even 
als bij de volgende familie, alle vier door zwemvliezen zijn verbonden. 
Wij komen nu tot de laatste familie, welke wij de Pelikaan achtige 
vogelen willen noemen. Daar men in de kunstmatige stelsels ook het 
geslacht Phaèton tot deze familie brengt, zoo geeft men als hoofd¬ 
kenmerk dezer vogelen op , dat hun achterteen of duim verre naar 
binnen geplaatst, en tevens met een zwemvlies voorzien is , zoodat al 
hunne teenen tot één geheel zijn vereenigd. In eene natuurlijke 
rangschikking houdt echter dit onderscheidingsteeken op, aan hen 
alleen eigen te zijn, en men moet, in verband daarmede, de volgende 
kenmerken in het oog houden , of hen afschetsen als volgt: 
Meest van visschen levende , zijn de Pelikoanachtige vogelen even 
geschikte vliegers als zwemmers; eenige zijn ook voortreffelijke duikers, 
en zij kunnen even goed op den vlakken grond als op boomtakken 
zitten. Om hun voedsel gemakkelijk te kunnen opnemen , vormt de 
naakte huid van hunne keel eene soort van meer of minder ruimen 
zak , en deze naakte huid strekt zich dikw erf tot op het aangezigt uit. 
Hunne neusgaten, die zich in lange voren aan de zijden van den 
snavel openen , zijn dikwerf buitengemeen klein , en schijnen somtijds 
den snavel in het geheel niet te doorboren. Hunne stompe, langwer¬ 
pige nagels zijn een weinig gebogen. Het ligchaam is zeer in de lengte 
gerekt, de hals lang , de pooten zijn laag maar krachtig , de vederen hard 
en digt aanliggend , de bek is zeer verre naar achteren gespleten, en de 
