140 
huid om den kop gaat -van het oog schuins op den mondhoek, en strekt 
zich van daar, als regt afgesneden, rond om de keel uit. 
5). Het laatste geslacht is dat der Slangenhals-vogelen [P lotus). 
Deze dieren hebben eenige overeenkomst met de Aalscholvers ; maar 
hun hals is langer en dunner, hun kop klein, de snavel regt, dun, 
puntig en op de randen met tandjes bezet. Men kent slechts twee 
soorten van dit geslacht, die door den vorm harer vleugel-dekvederen 
gemakkelijk te onderscheiden zijn, en heide in de heete luchtstreek 
te huis belmoren. He eene , Plotus anhinga , bewoont Amerika; de 
tweede, PI. Le Vaülantii of melanogaster , wordt in Afrika en in 
Oost-Indië aangetroffen. 
He eigenlyke Pelikanen zijn zeer groot, en wel de grootste en 
zwaarste van alle watervogels. De bovenkaak van hunnen grooten, 
langen, regten en lansvormigen bek is plat , van voren met eenen 
kleinen , nagelvormigen , krommen , puntigen haak voorzien, en heeft 
op iedere zijde eene lange vore , in wier achterste einde de spleetvor- 
mige, naauwe neusgaten verborgen zijn. Tusschen de buigzame, 
zwakke takken der onderkaak is eene zakvormige , somtijds tot verre 
op den hals reikende , rekbare naakte huid uitgespannen , en op deze 
wijze een werktuig gevormd , hetwelk men met een beweegbaar schep¬ 
net kan vergelijken. Hun aangezigt, of voor het minste de kring om de 
oogen , is naakt ; en daar de gedaante dezer naakte huid meestal naar 
de soorten verschilt, zoo levert zij het beste kenmerk tot onderschei¬ 
ding der soorten op. De vederen zijn naar evenredigheid klein en 
zeer smal; de staart heeft korte en stevige pennen. Niettegenstaande 
de lengte hunner armbeenen , zijn de vleugels, wegens de kortheid 
der slagpennen , slechts van middelmatige grootte. 
Gedurende het staan of loopen zijn de pooten buitenwaarts gerigt, 
en het ligchaam heeft bijkans eene regtopgaande houding. Hun gang 
is w aggelende. Zij vliegen zeer goed , en verheffen zich somtijds tot 
eene aanmerkelijke hoogte in de lucht. Zij zwemmen voortreffelijk ; 
maar men zegt, dat zij niet duiken kunnen. Deze vogelen worden in 
de warme en heete luchtstreken van alle w r erelddeelen aangetroffen, 
meestal op rivieren en meiren , niet zelden echter ook aan de oevers 
der zee. Men heeft eerst in latere tijden de soorten van dit geslacht 
eenigzins leeren onderscheiden , en wij willen beproeven , de hierom¬ 
trent nog bestaande dwalingen op te helderen. 
Eene der minst bekende soorten is de Pel. trachyrhynchus , geken¬ 
schetst door eenige onregelmatige uitwassen , midden op het bovendeel 
