14? 
gewoonlijk zijn heil in de vlugt. Niettemin steekt hij door zijne wreed¬ 
heid boven alle andere roofdieren der Nieuwe-wereld uit.” 
»Dit dier bewoont in Paraguay de zoomen der bosschen, en de met 
hoog gras begroeide vlakten. Laatstgenoemde plaatsen schijnt hij ech¬ 
ter slechts te bezoeken, om zijne prooi te vervolgen ; want hij vlugt 
terstond naar de bosschen terug, zoodra hij door menschen gejaagd 
wordt. Men vindt hem intusschen ook in streken , waar in het ge¬ 
heel geene bosschen groeijen , zoo als b. v. in de bekende Pamjpas of 
grasvlakten van Buenos-Ayros. Aan de oevers der rivieren schijnt hij 
even ongaarne zich op te houden als in die streken, welke door hunne 
lage ligging vatbaar voor overstroomingen zijn. Hij bezit evenmin 
een leger , als eene vaste plaats van oponthoud. Over dag verbergt 
hij zich in de bosschen of in het hooge gras, om te slapen. Tegen 
den avond en gedurende den nacht gaat hij op roof uit ; op deze tog- 
ten legt hij in éénen nacht dikwerf eenen weg af van verscheidene 
urenzoodat de jager hem niet altijd bij de plaats ontmoet, waar hij 
zijnen buit overmeesterd heeft. Zijn voedsel bestaat uit alle soorten 
van zoogdieren van geringe en middelbare grootte. Het zijn voorna¬ 
melijk de zwijnsoortige knaagdieren , zoo als de Jgutis , de Pacas enz. ; 
verders de navelvarkens (Dico/yles) , reeën , schapen , jonge kalveren en 
veulens, wanneer deze van de ouden afgedwaald zijn , op welke hij 
jagt maakt. Zelfs de apen worden door hem vervolgd, en men zegt, 
dat hij ook den struisvogel (P/ica) op het vlakke veld bespringt. Het 
is mij onbekend , of hij ook de kleinere roofdieren aangrijpt. Daar 
hij zeer goed klimt, zoo snelt hij zyne prooi niet slechts op den grond, 
maar ook in de hoornen na.” 
»ïk heb den Coegoear op zijne jagten nooit met naauwkeurigheid 
kunnen gadeslaan. Hij is te zeldzaam , en, door zijn voortreffelijk 
gehoor spoedig van naderend gevaar verwittigd, ontvlugt hij te schie¬ 
lijk , om hem ongemerkt te kunnen bespieden. Hierbij komt nog, 
dat hij meestal des nachts op roof uitgaat. Het is echter waarschijn¬ 
lijk , en de bij gevangene voorwerpen gemaakte opmerkingen pleiten 
ook voor de vooronderstelling , dat hij , even als de Jagoear , en op 
echte Kattenmanier , zijne prooi zoekt te verrassen , en haar met 
een’ sprong te vangen. Mist hij zijne prooi, zoo vervolgt hij die met 
groote sprongen , waarvan ik zelf eenmaal ooggetuige ben geweest.” 
»Ik had mij op zekeren tijd, om de stralen der namiddagzon te onl- 
vlugten en mijne reisgenooten af te wachten , aan den ingang van 
een woud onder eenen boom neêrgevlijd. Weldra vernam ik de 
19 * 
