149 
bloed wordt ook nog bij andere roofdieren opgemerkt, welke aan het 
bloed boven het vleesch de voorkeur geven. Zoo vond ik meer dan 
eenmaal Marters of andere kleine vleeschetende dieren, midden onder 
de door hen gedoode hoenderen. De Coegoear sleept zijnen buit nooit 
verre van de plaats weg, waar hij dien bemagtigd heeft ; ten minste 
doet hij dit niet met grootere dieren, zoo als kalveren, veulens en 
schapen. Yleesch, dat eens tot bederf is overgegaan, raakt hij nimmer 
aan. Ook grijpt hij geene paarden, muilezels, stieren of koeyen aan , 
en waagt zich evenmin aan de honden, ofschoon hij op zijne rooftogten 
dikwijls tot de woningen der menschen nadert. Den mensch zelven 
ontvlugt hij steeds, zoodra hij hem in het gezigt krijgt.” 
»De Coegoear houdt zich niet lang in de zelfde streken op. Op 
zijne strooptogten ziet men hem veel zeldzamer over de rivieren zwem¬ 
men dan den Jagoear. Hij schijnt veeleer, gelijk onze huiskat, het 
water te schuwen, en zich slechts dan daarin te begeven, wanneer de 
nood hem daartoe dwingt. Toen eens mijne honden eenen Coegoear 
op eene diepe beek aanjaagden, verkoos hij, in plaats van over te zwem¬ 
men , eenen boom te beklimmen, en van daar op eenen over de 
beek hangenden tak van eenen boom des overstaanden oevers te sprin¬ 
gen. Niettemin is echter de Coegoear in geval van nood een zeer 
goed zwemmer.” 
»Deze kat leeft bijkans het geheele jaar door op zich zelve. Alleen 
in den tijd der voortplanting , die in de maanden Februarij en Maart 
valt, zoeken beide geslachten elkander op , om evenwel slechts korten 
tijd bij elkander te blijven. Men treft ze derhalve zeer zelden te 
zamen aan. Zij laten evenmin in dezen als op andere tijden eenig 
gebrul hooren. De dragttijd schijnt niet boven de drie maanden te 
gaan. Het wijfje werpt gewoonlijk twee, zelden drie jongen , van 
welke men zegt, dat zij blind geboren worden. Hen in het hooge 
gras of in digte bosschen verbergende, verwijdert zich de moeder 
niet zelden verre van hen, om op roof uit te gaan. Zij verdedigt 
haar kroost tegen de aanvallen van honden en menschen, neemt 
hen na eenige weken mede op hare rooftogten, en laat hen dan 
weldra aan hun eigen lot over. 
Wanneer de Coegoear jong gevangen wordt, kan hij even goed 
als de gewone katten getemd worden, en men zoude hem als een 
huisdier kunnen laten rondloopen , ware het niet, dat hem van tijd 
tot tijd de lust bekroop, zijne bloeddorstigheid op de overige tam¬ 
me dieren bot te vieren. Oud gevangen , weigert hij gewoonlijk alle 
