mm M¥AAISCH®1 LAWGARKI'AAP. 
(MlyïolbaMes JLeuciscws*} 
De veelvuldige bijzonderheden, welke de natuurlijke geschiedenis van 
den Orang-oetan oplevert, veroorloofden ons niet, toen wij dit dier 
behandelden , over de groote orde der apen in het algemeen te spre* 
ken. Daar van de Langarm-apen niet zoo veel te zeggen valt, willen 
wij derhalve, in een beknopt overzigt , de betrekking uiteenzetten , 
w r elke tusschen deze dieren en de overige apen bestaat. 
De apen zijn, zoo als ieder weet, na den mensch de meest volmaakte 
van alle dieren, en vormen diensvolgens de tweede orde der zoogdieren, 
namelijk die der vierhandige (Quadrumana ). Men noemt hen zoo , 
omdat niet slechts hunne voorste (gelijk bij den mensch) , maar ook 
hunne achterste ledematen, de gedaante eener hand hebben; of, met 
andere woorden , omdat de duim van alle vier deze ledematen aan de 
overige vingeren tegenovergesteld is, en dus niet in ééne lijn met deze 
ligt , waardoor die ledematen alzoo tot de grijp werktuigen gewijzigd 
worden, welke men met den naam van handen bestempelt. Behalve 
dat dit kenmerk echter ook gedeeltelijk aan eenige andere dieren , zoo 
als b. v. aan verscheidene buideldieren en een merkwaardig afwijkend 
knaagdier van Madagascar ( Cheiromys ) eigen is, kan het ook niet altijd 
ten volle op de apen toegepast worden , omdat de duim der voorste 
handen bij deze dieren somtijds geheel en al ontbreekt of slechts in 
eenen zeer onvolkomen staat aanwezig is, of, zoo als bij de apen der 
Niemve-wereld , wezenlijk in dezelfde lijn met de overige vingeren ge¬ 
plaatst is. Het is derhalve te verwonderen, dat de natuuronderzoekers, 
die in hunne kunstige stelsels volstrekt geene uitzonderingen willen 
dulden , zich niet bepalen, om als kenmerk voor de apen op te geven, 
20 
