156 
en 2) die der zoogenaamde half-apen. Eerstgenoemde afdeeling bevat 
wederom twee hoofdgroepen , die, tevens door aardrijkskundige grenzen 
afgescheiden , om deze reden , den naam van apen der Oude- en apen 
der Nieuwe-wereld verkregen hebben. 
De half-apen worden slechts in de Oude-wereld aangetroffen , en 
verwijderen zich , ten opzigte van hun uiterlijk aanzien , zoo zeer van 
de eigenlijke apen, dat zelfs andere dieren, zoo als bij voorbeeld de 
luiaards, die toch, wat hun maaksel betreft, geheel van de apen 
verschillen , op den eersten aanblik meer overeenkomst met deze 
schijnen te hebben , dan de half-apen. Bij de meeste dezer laatstge¬ 
noemden zijn de oogen meer of minder zijdewaarts gerigt, en de snuit 
meer of minder verlengd , hetwelk hun meestal een zeer dierlijk aan¬ 
zien geeft. Hunne neusgaten openen zich geheel van voren , aan het 
einde der snuit ; hun gebit is meer zamengesteld , dan bij de overige 
apen en nadert in sommige opzigten aan dat der insektenetende die¬ 
ren. Hunne nagels hebben in het algemeen de gedaante van die der 
overige apen, maar die van den tweeden, somtijds ook van den derden 
vinger der achterpooten vertoonen zich in den vorm van eenen langwerpi- 
gen, puntigen klaauw. Tot deze afdeeling belmoren de geslachten Slenops , 
Otolicnus en Lemur , welke wederom in verscheidene ondergeslachten 
afgedeeld worden , en waaraan zich de afwijkende vliegende Lemur 
( Galeopilhecus ) aansluit. 
De apen van Amerika onderscheiden zich voornamelijk van die der 
Oude-wereld, door hunne neusgaten, welke door een 1 dikken wand 
van elkander afgescheiden , en zijwaarts , in stede van naar voren of 
onderen, gerigt zijn. Verders hebben zij (de zijdeapen, Ilajpale , uit¬ 
gezonderd) vier tanden meer (namelijk 36) , van welke de voorste eene 
meer puntige gedaante aannemen , terwijl de snijtanden dikwerf sterk 
naar voren gerigt zijn. Het ziteelt (tilii natium) ontbreekt altijd; de 
duim der voorhanden kan niet aan de overige vingeren tegenovergesteld 
worden ; de nagels zijn meestal smal en langwerpig; de staart is ge¬ 
woonlijk lang, kan somtijds omgerold worden, of dient zelfs bij eenigen 
als een werktuig om te grijpen. Deze apen kunnen onder de hoofd¬ 
geslachten 31 y eet es , Al eles , Cebus , Callührix , Pithecia en Hajpale 
verdeeld worden. 
Bij de apen der Oude-wereld komen de tanden, ten opzigte hunner 
gestalte , met die van den mensch overeen ; maar de hoektanden zijn 
gewoonlijk veel sterker ontwikkeld , en de laatste kies vertoont bij 
vele eene meer of minder sterk ontwikkelde vijfde punt aan het ach- 
