157 
tereinde der kroon. De nagels naderen ook , door hunne gedaante , 
aan die van den mensch. De neusgaten zijn naar voren gerigt , en 
slechts door eenen dunnen wand afgescheiden. De staart , die bij 
eenigen ontbreekt , is overal met haren bedekt, en kan niet tot het 
vasthouden gebruikt worden. Bij allen , met uitzondering der Orangs, 
(de Orang-oetan en Chimpanse) , steken de zitbeenen , in de gedaante 
van eene met eelt bekleede vlakte, door de huid henen. Eindelijk 
zijn de op eenen lageren trap staande geslachten met wangzakken 
voorzien , welke bij alle Amerikaansche apen alsook bij de half-apen 
nooit aanwezig zijn. Tot deze afdeeling behooren de hoofdgeslachten 
Sirnict , Ilylobales , Semmnopilhecus , Cercopithecus, Innuus en Papio . 
De Langarm-apen , Hylobates , ook Gibbons genaamd, naderen tot 
de Orangs , in het bijzonder tot den Orang-oetan , door hunne lange 
armen , en er is bij hen , evenmin als bij deze , eenig spoor van staart 
of van wangzakken te zien ; ofschoon deze laatsten ook nog bij de 
slankapen ( Semmnopithecus en Colobus) ontbreken. Het voornaamste 
uiterlijke kenmerk , hetwelk de Langarm-apen van de Orangs onder¬ 
scheidt , is de aanwezigheid van ziteelt op de billen , hetwelk bij de 
Orangs ontbreekt. Overigens zijn de Langarm-apen kleiner dan de 
Orangs , en minder sterk gebouwd. Hun kop is naar evenredigheid 
kleiner, en de neus een weing minder ingedrukt, dan bij de Orangs ; 
de oogen zijn sterker uitpuilende en meer van elkander verwijderd , 
en de snuit is veel korter en kleiner. De ooren zijn niet sterk ont¬ 
wikkeld en bijkans geheel en al onder het digte wolachtige haar van 
het vel verborgen. Hunne tanden , ofschoon van dezelfde gedaante 
als die der Orangs, zijn echter veel kleiner en zw r akker. De hoek¬ 
tanden , hoewel ook naar evenredigheid kleiner, zijn echter meestal 
zeer lang en met tamelijk scherpe punten voorzien. De tweede en 
derde vinger hunner achterpooten zijn meestal, door een meer of min¬ 
der sterk ontwikkeld vlies , vereenigd. 
De Langarm-apen leven meestal op boomen , w r aar zij , door hunne 
lange armen ondersteund , met geweldige kracht en verbazende vlug¬ 
heid , van tak tot tak en van boom tot boom springen. Op den grond 
zijn hunne bewegingen dikwerf ongeschikt en langzaam ; bij hetloopen 
zijn de knieën sterk gebogen , en zij ondersteunen zich , even ais de 
Orang-oetans , door hunne lange voorarmen , of gaan , met opgerigte 
armen in evenwigt, op eene eigenaardige waggelende wijze. Hun 
voedsel bestaat voornamelijk uit vruchten , maar zij eten ook boom- 
knoppen en jonge saprijke takken. Tot verblijfplaats kiezen zij ge- 
