D E GKOE. 
{•/SLntiïope O'mm»J 
Het Rendier, over hetwelk wij vroeger hebben gesproken, heeft 
ons een voorbeeld opgeleverd van herkaauwende dieren met gewei of 
horens, welkejaarlijks afgeworpen en door nieuwe vervangen wor¬ 
den. De Antilopen behooren met de ossen, geiten en schapen tot de 
afdeeling der herkaauwende dieren, wier horens niet afgeworpen 
worden , maar gedurig voortgroeijen en de gedaante eener soort van 
koker hebben, welke eene, van de beenderen des kops gevormde, 
beenige kern bekleeden. 
Het getal der bekende Antilopen-soorten is zeer aanzienlijk ; maar 
deze dieren, ofschoon eene zekere algemeene overeenkomst in hun 
geheel© wezen vertoonende, wijken veelvuldig onder elkander af en 
vormen verscheidene overgangen tot de naburige geslachten, zoodat 
sommigen aan de ossen, anderen aan de geiten of schapen naderen, en 
velen zelfs eenen overgang tot de herten zouden maken, indien hunne 
horens niet een geheel verschillend maaksel vertoonden. 
Het is om deze redenen ook zeer moeijelijk, of liever onmogelijk, 
naauwkeurige kenmerken voor het geslacht der Antilopen op te ge' 
ven, en men kan slechts in het algemeen aanvoeren, dat zij zich 
van de geiten, schapen en ossen door hun teederder maaksel onder¬ 
scheiden, en dat de meeste soorten , even als de herten , traanholten 
hebben , welke aan de voornoemde geslachten ontbreken. 
Het groote schiereiland Afrika is de wereldstreek, waar de Anti¬ 
lopen in de grootste menigte worden aangetroffen. Zij vervangen hier 
te gelijk de plaats der herten, van welk geslacht in dat werelddeel 
slechts ééne soort, de Cervus dama , als inwoner van de kuststreken 
22 
