173 
hoofd, nog twee andere tusschen de oogen, en derhalve in het geheel 
vier horens heeft. 
Bij eenige soorten zijn de horens bijkans glad , een weinig driehoe¬ 
kig en meer of min spiraalvormig gedraaid. Deze zijn de Boschbok, 
Ant, sylvatica , van Zuid-Afrika, wier plaats in Middel-Afrika door twee 
klimaats-variëteiten , aan den Senegal namelijk door de Ant . scripta , 
in Abyssinië door de Ant . decula wordt vervangen. Yerders de groote 
Ant . strepsiceros van Zuid-Afrika en Abyssinië, en het zoogenaamde 
Elanddier, Ant . oreas , van de Kaap. 
De zonderlinge Ant . picta , volgens Ogilby het Paardenhert (hip- 
pelaphus) van Aristoteles , uit ïïindostan, met korte, bijkans regt 
opstaande horens, eene maan en eenen haarkwast aan de keel, staat 
in vele opzigten op zich zelve. Even zoo de zeldzame Ant . depres - 
sicornis van Celebes, insgelijks met regte horens, en die door haar 
voorkomen aandekoeijen doet denken. 
De Gemsbokken, met digt en ruig haar, zijn door den vorm hunner 
teenen in staat gesteld, met grooten spoed en gemak op de rotsen 
rond te klauteren. Hunne horens zijn of regt, of aan de punt sterk 
naar achteren omgebogen. Behalve onze gew one Gemsbok, Ant . 
rupicapra , die op de Pyreneën een weinig anders gekleurd is dan 
op de Alpen , behoort hiertoe nog de Ant . oreotragus of sallatrix 
van West- en Zuid-Afrika. 
Eenige andere soorten naderen, door haar voorkomen en de gedaante 
harer horens, aan de geiten; als bij voorbeeld Ant . sumatrana van 
Sumatra; eene weinig bekende soort van het Himmalaya-gebergte ; eene 
nieuwe soort van Japan ; en vooral de Ant . lanigera van de Hocky 
Mountains , in het w estelijk deel van Noord-Amerika. 
In laatstgenoemde landstreek leeft eene merkwaardige soort van 
Antilope , Ant . furcifer , die de gedaante van eenen gems met ruw¬ 
achtig haar heeften wier horens van voren met eenen zijtak voorzien 
zijn : eene vorming, w T elke, aan het gew r ei der herten doende denken , 
het eenige voorbeeld onder de herkaauwende dieren met blijvende ge¬ 
takte horens is. 
Wij komen nu tot de afdeeling, tot welke de Gnoe behoort. Be¬ 
halve deze soort bestaat er nog eene tweede, Ant . taurina , die op 
de Gnoe gelijkt. Men heeft ook nog eene derde, de Ant . gorgon, 
opgevoerd, maar dit dier schijnt slechts eene gestreepte variëteit van 
eene der beide voornoemde soorten te zijn. Men zou deze dieren de 
osachtige Antilopen kunnen noemen, daar zij den ossen niet alleen 
