174 
ten opzigte hunner horens , maar ook door hun geheele voorkomen 
naderen. Deze dieren zijn , zoowel het mannetje als het wijfje , met 
horens voorzien ; maar deze horens hebben bij jonge voorwerpen eene 
geheel verschillende gedaante van die bij de oude, daar zij zich in 
den jeugdigen leeftijd als regt opstaande punten vertoonen, en zich 
eerst later zijdelings krommen. 
De Gnoe is tot heden slechts in zuidelijk Afrika waargenomen. 
Men neemt in het algemeen aan , dat deze soort ook bij de Ouden is 
bekend geweest, omdat Aelianus onder den naam van Catoblepon een 
dier beschrijft , hetwelk in gedaante met den stier overeenstemt , de 
oogen altijd naar den grond rigt en eene maan als een paard heeft , 
die in den nek begint, zich over het voorhoofd uitbreidt en het aan- 
gezigt bedekt. Man kan niet ontkennen , dat deze beschrijving eenige 
trekken van de Gnoe bevat ; maar die der maan past geheel niet op 
dit dier, daar deze bij de Gnoe achter de horens ophoudt, en zich 
niet tot over het aangezigt voortzet. 
Wij gelooven derhalve met meer regt te kunnen aannemen , dat de 
fjatoblepon der Ouden niet de Gnoe , maar de Kaapsche Duffel, Bos 
caffer , geweest is, omdat bij dezen de maan wezenlijk de gedaante 
heeft, zoo als Aelianus die van het gemelde dier beschrijft, en voor 
het overige ook de geheele beschrijving volmaakt op dezen Buffel 
past. Deze onze vooronderstelling verkrijgt nog eenen hongeren 
graad van waarschijnlijkheid daardoor, dat de Kaapsche Buffel 
ook in Abyssinië gevonden wordt, en derhalve veel eerder aan de 
Ouden kon bekend zijn dan de Gnoe, welke tot nog toe in geene 
der streken gevonden is, met welke zij eenigermate in betrekking 
hebben gestaan. 
De Gnoe bereikt eene lengte van over de vier voeten , en wordt tot 
drie en een’ halven voet hoog. Zijn kop is zeer groot, en de lippen, 
die sterk behaard zijn, zijn zeer breed. De haren zijn bruin of zwart¬ 
bruin ; die der maan , welke elkander bundelsgewijs doorkruisen , zijn 
gedeeltelijk zwart, gedeeltelijk grijs of witachtig. De staart is met 
eenen kwast van lange grijsachtige haren , naar paardeharen gelijkende, 
voorzien. Yan de kin tot aan de borst ontwaart men eene soort van 
baard , gevormd door zwarte haren ; en boven op de middellijn van 
den snuit, eene soort van kam van regt opstaande stijve zwarte haren. 
De Gnoe leeft maatschappelijk, evenals de meeste overige Antilopen, 
en wordt in de binnenlanden der Kaapkolonie vrij menigvuldig aange¬ 
troffen , weshalve dit dier ook tot de meer gemeene en alom bekende 
