179 
tuurlijke verdeeling opleveren , zoo ontstaat de zeer eenvoudige vraag, 
of het niet gepaster is, de buideldieren, volgens deze kenmerken, 
onder de overige natuurlijke orden, welke men in het stelsel heeft 
aangenomen, te verdeden, dan hen in ééne orde op zich zelve te 
vereenigen, welke onderling zoo zeer afwijkende dieren bevat en al¬ 
leen door kenmerken onderscheiden wordt , die bij de verdeeling 
in het dierenrijk eenen zeer ondergeschikten rang bekleeden. 
Er bestaat misschien geen natuuronderzoeker, die zichzelven deze 
vraag niet heeft gedaan , en , voor het minste ook voor zichzelven , 
heeft getracht te beantwoorden ; iedereen heeft misschien beproefd 
deze dieren onder de overige zoogdieren te verdeden , en niettemin 
zijn bijkans allen zonder uitzondering tot het gevoelen van Cuvier 
terug gekomen, dat zij namelijk op zich zelve verdienen te staan. 
Gaat men de oorzaak van dit verschijnsel na , zoo is deze eenvoudig 
in het beginsel te zoeken, op hetwelk eene natuurlijke rangschikking 
berusten moet. Dit beginsel nu is, gelijk wij in dit en andere werken 
meermalen aangetoond hebben , niet in de eenzijdige toepassing van 
zekere kenmerKen te zoeken, al waren zij ook uit de gewigtigste ont¬ 
leedkundige bijzonderheden afgeleid ; maar het berust eeniglijk op de 
beschouwing van het wezen in zijn geheel, voorgesteld als de Harmo¬ 
nie van alle enkele deelen. De rnensch heeft, wanneer hij niet door 
eene kleingeestige beschouwing der natuur verwend is, als het ware, 
een zeker instinkt deze Harmonie te gevoelen , en dit duistere gevoel 
is, wanneer het door kennis van zaken voorgelicht en met omzigtig- 
heid gehandhaafd en bestuurd wordt, meestal een betere leiddraad , 
dan het eenzijdige onderzoek der verschillende deelen van een wezen , 
al ware dit onderzoek nog zoo grondig. Het was zonder twijfel dit 
gevoel, hetwelk reeds Linnaeus er toe bragt, de buideldieren onder 
één geslacht te brengen , hetwelk Cuvier de orde der buideldieren 
deed oprigten , en hetwelk de latere natuuronderzoekers deze orde 
deed behouden, ofschoon zij door hare aanneming hun hoofdbe¬ 
ginsel , de zoogdieren alleen naar de eetwerktuigen te rangschikken , 
om verre stooten. 
Cuvier , die , gelijk gezegd is, de orde der buideldieren heeft opge- 
rigt, heeft ook hunne verdeeling in familiën beproefd , en zijne ver¬ 
deeling is vrij natuurlijk, op eenige uitzonderingen na, waar hij, de 
tanden tot hoofdbeginsel nemende, in een te kunstig stelsel vervalt; 
zoo als b.v. de afscheiding der Kangoeroes met hoektanden (Hypsiprim- 
nus) en die zonder hoektanden ( Halmaiurus ), in twee familiën. Onder 
