194 
voornaamste vermelden. Het eerste is de zoogenaamde Jrni , dat 
men vooronderstelt, liet wilde stam ras van den buffel te zijn , en 
zich door zijne buitengewoon groote (somtijds van vier tot vijf 
Toet lange) , horizontale en aan de punt opwaarts gekromde horens, 
onderscheidt» Bij den tam men buffel van het vaste-land van Indië, 
nemen deze horens eene halve-maanvormige gedaante aan. Be tamme 
buffel van de Indische eilanden, aldaar Karbauw genoemd , komt 
met dien van het vaste-land volmaakt overeen , en schijnt slechts een 
weinig zwakker van horens te zijn. De buffels eindelijk , die in het 
zuiden van Europa getemd gehouden worden , zijn veel ruiger van 
haar dan die van Indië ; hunne horens zijn veel kleiner en eenigzins 
naar achteren gerigt, en hun voorhoofd is veel sterker gewelfd : een 
verschijnsel, dat men bij vele tamme dieren, voornamelijk bij de hon¬ 
den waarneemt, en hetwelk aan de sterke ontwikkeling der holten 
van het voorhoofd , als gevolg der gekunstelde levenswijze in den lam¬ 
men staat, moet worden toegeschreven. 
Men rekent tot de afdeeling der buffels ook den zoogenaamden 
Kaapschen buffel, Bos café r, die van de Kaap de Goede Hoop tot 
in Abyssinië wordt aangetroffen, wiens horens veel korter, van voren 
niet vlak , aan den wortel zeer dik , en afwaarts gebogen , vervolgens 
naar boven sterk gekromd zijn ; terwijl hij tamelijk lang , ruw haar , 
van eene donker-roodbruine kleur heeft. Deze buffel houdt zich in groote 
bosschen op , en w r ordt als een zeer wild, met buitengewone krachten 
begaafd dier beschreven. 
Be Bisons vormen de derde onderafdeeling van het ossengeslacht. 
Zij zijn gekenschetst door hun kroes wollig haar, hunnen korten, bree- 
den en dikken kop, hunne kleine, bijkans gladde, afgeronde en flaauw 
gebogene horens. Hun lijf is bij de schouders zeer hoog ; de pooten 
zijn minder krachtig dan bij de eigenlijke ossen en buffels; zij 
hebben 14 paar ribben (terwijl de overige soorten van ossen slechts 
13 paar hebben) en leven in groote bosschen of met gras of heide 
begroeide vlakten. Het woord Bison , hetwelk men reeds bij de oude 
schrijvers vindt, schijnt van het oud-Buitsche TJ^iscnt afgeleid te zijn, 
hetwelk de naam van den Auerochs, Bos urus , L. , is. Dit dier, 
vroeger waarschijnlijk over een groot gedeelte van Duitschland ver¬ 
spreid , w'ordt tegenwoordig slechts nog aan den voet van den Kauka- 
sus en in het w 7 oud van Bialowies in Litthauwen gevonden, waar eene 
familie van eenige honderden door de zorg van het Russische Gouverne¬ 
ment gehouden en voor vernieling beschermd wordt. 
