— 11 
ducta est ex definitionibus plantarum arborearum scliisti lith., quae magnopere dissentiunt cum iis, 
quas Brongniart constituit. Sic Sigillariae, a Brongniartio pro Filicibus arbbrescen- 
tibus notatae et Stigmariae pro Isoetibus, a Lindleyoad Euphorbiaceas referuntur(Foss. 
FI. vol. I. 109 et pag. 152.); Calamitae, quas Brongniart Equisetaceas arborescentes 
duxit,Juncis magis quam Equisetaceis adnumerandi(Foss. FI. vol.L pag.49.) putantur; Lepi- 
dodendra secundum Brongniartium Lycopodi aceis inserenda, Coniferis affinia et inter 
Lycopodi aceas et Coniferas ponenda (Foss. FI. vol. II. pag. 45.) existimantur. 
Quod placitum statim valere debebat magnopere in Carpolithas determinandos. — Dum 
Brongniart maxime cavet, ne quidquam certe ad monocotyledoneas aut dicotyledoneas plantas 
referat, multa sine magna haesitatione ad unam sive alteram classem Bindley adscribit. — Nonnulli 
fructus praesertim ex ejus opinione sine dubio palmacei adhibentur ad demonstrandum, plantas 
monocotyledoneas adesse in schisto lith. (Foss. FI. vol. II. pag. 165.) Sunt illi fructus 
Trigonocarpum ovatum, Noeggerathii, oblongum, Dawesii, olivaeforme. — Trigo- 
nocarpum ovatum dicit secundum externam et internam indolem simillimum Coco (imprimis Mic- 
rococo Chilensi) Foss. FI. Vol. II. pag. 166. Trigonocarpum Noeggerathii ad fructus pal- 
rnaceos apponit, quamquam forma esthexagonali, quam Brongniart duxit (Prodr.pag. 119.) a fructi¬ 
bus palmaceis alienissimam. Qua in re nititur exemplo ex plantis vivis sumto Diplothemii 
maritimi, qui quamquam hexagonalis tamen sit fructus palmaceus. (Foss. FI. vol. II. pag. 171.) 
Coniferas exstare in schisto lith. argumento proponitur inter Carpolithas conus, qui 
simillimus cono „of' a Fir“ ad genus Pini adscribendus sit. (Foss. FI. vol. III. pag. 43. tab, 164.) 
Appellat eum Pinum anthracinam. 
Lepidostrobus, cujus quatuor species, variabilis, ornatus, comosus, Pinaster, 
describuntur, a Lindleyo cum Brongniartio ad Lepidodendra refertur. Nititur in hac re 
Lindley duobus praecipue speciminibus, Lepido dendro selaginoide (Foss. FI. vol. I, pag. 39. 
tab. 12. vol. III. pag. 149. tab. 206.) et oocephalo, quae ferentia in apicibus ramorum immaturas 
spicas frugiferas perspicue monstrare dicuntur, conos qui Lepidostrobi nominati sint Lepi- 
dodendris proprios esse. 
Lepidodendron autem ipsum, ut supra diximus, apud Lindleyum non planta Lycopo- 
diacea, sed forma intermedia inter Coniferas et Lycopodiaceas, affine igitur etiam plan¬ 
tarum dicotyledonearum indoli. 
V erorum Car polit harum perpauci apud Lindleyum inveniuntur. — Tres tantum spe¬ 
cies nominantur. Cardiocarpon acutum, Carpolithes alatus et sulcatus. Cardiocarpi 
acuti formam copiose descriptam (Foss. FI. vol. I. pag. 209 tab. 76.) maximam praebere similitu¬ 
dinem fructus Coniferarum aut Callitricharum statuitur, et, cum permultae ejusdem speciei per 
lapides quasi de plantis ibidem natis dispersae observarentur, id novo argumento est conjecturae, 
quae hodie in dubium vix revocari potest, carbonem fossilem esse plerumque eo loco quo 
nunc invenitur neque violentis causis ortum. 
Nonnulla tum et gravissima sunt commemoranda nobis supplementa Carpolitharnm cog¬ 
nitionis, quae in tractatibus societatis patrii Musei Bohemici in lucem producti sunt. 
Jam anno MDCCCXXXVI1. fructus strobiliformis (Huttonia spicata) ex schisto lith. 
2 * 
