10 
fieri potuit eorum definitio, dispositi sunt. ■— Plurimi quidem iis plantis erant adscribendi, quarum 
aut familia, aut classis dubiae erant, aut quae plane terminari non poterant. — Id autem statuit 
Brongniart vix unum de iis Carpolithis esse certum ex Dicotyledonibus, cujus clas¬ 
sis plantas in formatione lith. omnino non reperi contendit. — Paucissima ad Monocotyle- 
doneas plantas adscribuntur. Sunt duo genera: Trigonoca rpum et Musocarpum (Prodr. p. 137). 
Quos Carpolithas Sternberg ad palmas retulit, Palmaciten Noeggerathii (Sternb. 
Vers. I. p. 35. tab. 55. fig. 6 et 7.) et Palmaciten dubium (Verf. V. tab. 58. fig. 3. a. b. c. d.) mavult 
Brongniart ad Liliaceas annumerare T ). Interim ad genus suum Trigonocarpum eos adscri- 
bit sub nomine Trig. Noeggerathii et dubii 2 ). 
Sine dubio ad Cryptogamas vasculares addit duo genera, Lepidostrobum et Cardio- 
carpon (Prod, pag. 87.) eaque ad familiam Lycopodiacearum. Quorum alterum habetur pro 
cono simili organo fructifero Lepido dendrorum, quae Lyco podia arborescentia ducenda 
esse volumine II. libri sui ,,Histoire des vegetaux fossiles** (vol. I. et II. Paris 1828—38.), 
quo vult Prodromum conficere atque ad finem perducere, subtilissime demonstratur. 
Nonnullas denique accurate descriptas Carpolitharum species refert ad genus Astero- 
phy Ili tarum, qui, ad quam classem pertineant, non adhuc constat. In axillis enim foliorum harum 
plantarum fructus illi sunt inventi, (vide Prodr. 157.) 
Quod attinet ad veros Carpolithas, (in quorum numerum ea tantum semina et fructus 
vult referri Brongniart (Prodr. pag. 150.), quorum definitio omnino institui non potest, id est, 
quorum neque classis indicari potest neque plantae, ad quas pertineant) quos ejusmodi invenit, in 
quatuor disjungit partes (Prodr.pag. 160.), quarum una continet fructus Asterophyllitar um simi¬ 
les, altera eos, qui fructibus Taxi affines sunt, tertia, qui omnino terminari non possunt, quarta deni¬ 
que, qui utrum sint veri fructus an partes solum fructuum ne certum quidem est. 
Quodsi Brongniart in enumerandis plantarum reliquiis (Prodr. pag. 177.) in formatione 
lithanthracum inventis unum et viginti Carpolithas ad plantas dicotyledoneas scripsit, id 
factum est eo tantum consilio, ut affirmaretur, quam difficile esset Dicotyledoneas plantas in schisto 
lith. ostendere. Nam superiores plantas in hac formatione exstare maximopere in 
dubium revocat, praevalere omnino Cryptogamas vasculares contendit (Prodr. 178.); 
quod fieri potuit, quum fere omnes adhuc dubias horum stratorum plantas, Sigillarias, Stig- 
marias, Lepidodendra, Calamitas, Cryptogamis adscripsisset. 
Omnino contrarium Bindley affirmat de quo nunc dicendum est. In ejus libro cum II Lit¬ 
ton io edito: Fossil Flora of Great-Britain (London 1831 — 36.) inscripto, tantum abesse 
contendit, ut in schisto carbonifero infimae plantae solum adsint, ut in eo formae 
imperfectissimae (de Cryptogamis: Algae, Fungi, Lichenes, Musci; de Phanero- 
gamis: Gramina, Cyperaceae) omnino fere desint, quum contra perfectissimae de 
tribus magnis classibus nunc constitutis, idest de Acotyledonibus, Mono- et Dicoty¬ 
ledonibus exstent.(The foss. Flora: vol. I. London 1831—33.pag XVII.) Quae opinio praecipue 
‘) Prodr. pag. 123. 
2 ) Prodr. pag. 137. 
