8 
quae arboris Judae aut Viciae dumetorum maximae, altera siliquae Asclepiadis. Haec 
posterior quandam Carpolithae costati a Corda 1 ) inventi et delineati exhibet similitudinem. 
Conus, quem paullopost (pag. 129.f.2) commemorat, e terra corbonifera Rothenbachcnsb 
cujus squamae sunt cancellatae, nihil aliud est nisi pars rami Lycopodii. 
Verus autem conus et ad nostros Lepidostrobos referendus, in saxo arenoso flavo prope 
Landeshut, a Volkmannio (pag. 129. f. 4.) cum cono Laricis comparatus affertur. 
Ex operibus posteriorum denique commemorare licet phaseoli legumen in lapide 
,,Illmenauer Schwule“ appellato, quod a Schrotero 2 ) (in part. III. pag. 185. t. II. f. 5.) est 
delineatum et accurate descriptum. 
Simile est si formam respicis Carpolithae te sselato Sternb. Vers. I. 1. t. 7. f. 20., pictura 
tesselata deficiente. Minus est folliculo a Corda 3 ) descripto simile. 
Haec sunt, quae ex prioribus saeculis tradita, referenda esse putavimus. 
Primae res, quae si respicis quod nobis propositum est magni momenti sunt, nostro demum 
saeculo nobis praebentur, quo omnino rerum petrefactarum cognitio terrae stratis singulis accuratis¬ 
sime distinctis et dispositis, earumque rebus petrefactis subtilissime notatis et comparatis, ita exculta 
est, ut certa fundamenta historiae terrae rerumque organicarum poni possent. 
In plantis fossilibus indagandis primus hoc tempore Schlothemius excelluit. Quem secutus 
amplissimas et subtilissimas instituit disquisitiones comes Casparus a Sternberg, ingeniosas 
Brongniart, praeclarissimas Lindley et Hutton, accuratissimas Goeppert. Item huic rei 
operam dederunt "YV itham, Unger, Cotta, Coida, alii. 
Schistus lithanthracum plantis fossilibus uberrimus et primum et maximum virorum 
doctorum studium inflammare debebat. 
Longe maxima pars plantarum petrefactarum ex hoc schisto depromta atque illustrata est. 
Jam magnus in iis plantis inest numerus Carpolitharum ex quibus prae ceteris commemoremus 
fructum a Noeggerathio 4 ) praebitum, quem Nees ab Esenbeck sine dubio ad palmam pertinere 
putavit, et Sternberg Palmaciten dubium posthac appellavit. (Sternb. Vers. IV. p. 35.) 
Deinde Carpolithen fici formem ex strato lithanthracum Waldenburge nsi praebet 
Schlothemius in supplementis rerum petrefactarum 5 ) tab. XXI. f. 2. Non accuratius adumbra¬ 
vit, commemorat tantum eum elevatis striis et suturis totum fructum obtinentibus excelluisse. 
Primum Carpolitharum schisti lithanthracum numerum magnum Sternberg in 
lucem protulit in fasciculo primo 6 ) magni sui operis rVersucheinergeognostisch-botanischen 
Darstellung der Flora der Vorwelt. Prag 1838. Enumerantur enim et delineantur viginti 
tres. Cuncti in schistis carboniferis inventi sunt Bohemiae ad Radnitz et Chomle anno 
,) Zur Kunde der Karpolithen. Verhandlungcn der Gesellschaft des vaterlandischen Muscums in Bohmen. 19. all- 
o-emeine Versammlung. Prag 1841. tab. 2. fg. 11. 12. _ . . 
& ») Vollstandige Einleitung in die Ivermtniss und Geschichte der Sterne und Verste.nerungen. Altenburg 1778. 
3 ) Zur Kunde der Karpolithen. i. Bbhm. Mus. 1841. t. 1. f. 10. 
q Dr. Jac. Ndggerath: uber aufrecht im Gebirgsgesteine eingeschlossencn foss. Baumstamme v. and. Yegtb. Bonn. 
1809. pag. 49. tab. 2. 
5 ) Nachtrage zur Petrefactenkunde. Gotha 1822. 
Vers. I. pag. 25. tab. VII. fg. 1—21. tab. VIII. fg. 22 et 23. 
