<3 
congerere inceptum esset, inter corpora, quae plantarum partes fossilesjputabantur; multi erant etiam 
fructus et semina. Ita glandes, amygdalae, castaneae, mespila, coryli et muscatae 
nuces a Gesner ') et Bauhin 2 ) tradita. — Corpora haec, quamquam minime ad plantas perti¬ 
nenda nec nisi fortuitis conditionibus illas formas adepta sunt, tamen vera semina vel fructus habe¬ 
bantur, formataque propriis ct prodigiosis viribus ut vi lapidifica, virtute formativa, ab 
Arcbaeo. Saeculo XVII, illae res magnopere sunt auctae sed accuratius non tractatae. — Cujus 
generis corpora fuerint, quae petrefacta hoc tempore habebantur, inspicere licet in Mylii 3 ) Saxonia 
subterranea, part. II. p. 73., in qua e. gr. lingua in lapidem mutata, renes, caput suis et hominis 
mortui decarnatum proponuntur et delineantur. Ad quae Mylius affert, ejusmodi formas miras 
permultas esse propositas et jam earum, quae inveniuntur in campis Saxonicis 
numerum esse infinitum. 
Ne ita in pejus mutaretur scientia saeculo XVII. exeunte et XVIII. ineunte et Scheuch- 
zer 4 ) et Volkmann 5 ) prohibere studuerunt. Quibus adeo contigit id, ut ab iis rerum petrefacta- 
rum cognitio, praecipue quae ad plantas pertinet, magnum duceret incrementum. — Iis sunt res 
petrefactae tantum pro testimoniis pristinae diluvio deletae rerum naturae. Non igitur singulari 
procreatione et imperfecta imitatione rerum animatarum (ludis naturae) aut aliqua alia vi occulta ex 
eorum opinione res petrefactae sunt fictae, sed simpliciter hoc modo, ut et animalium et plantarum 
corpora mortua in limo et palude ab diluvii aquis relicto, quo tota formabuntur montium strata, 
essent sepulta et gradatim in lapides commutata. — Praeter hanc explicationem ad naturam magis 
accommodatam de rerum petrefactarum procreatione excellunt etiam in singulas reliquias definiendo. 
_ Volkmann ex plantis fossilibus determinatis jam naturam plantarum fossilium singula¬ 
rem et ab iis, quae nunc vivunt, diversam conjecit. — Qua re efficiebatur, ut Carpolithae 
quoque accuratius investigarentur. — Affirmat (p. 62) pristinorum Carpolithas „Fruchtsteine, soaller- 
hand Fruchte vorstellen“, quibus adseribendus sit magnus numerus Fungitarum, Siliculorum 
amv^daliformium, lapidum olivarium, Phaseolitharum, Pisolitharum, non esse veros 
fructus in lapides versos sed lapides solum, qui casu quibusdam plantarum partibus similes redditi 
essent. — Inter ea autem corpora quae veri fructus et semina in lapides mutata ducuntur, plurima enu¬ 
merantur, ut fici, poma aurantia, pruna, amygdalae, pisa, pyra, quae plane fortuitis et externis 
conditionibus formata (videntur imprimis ex genere lapidum conglomeratorum esse, quos ,,Mandel- 
steine“ dicimus) eodem jam saeculo pro spuriis declarabantur. — Qui Carpolithae cuncti in secunda 
editione herbarii a Sclieuchzero anno 1721 collati enumerati sunt simul loco et lapide, in quo 
inventi sunt, semper accurate indicato. Circa octoginta tres species appellantur. Non sunt, 
utpostea separatim enumerata sed simul cum caeteris plantis ex Tournefortii systemate disposita. 
In operibus, quae Volkmannii Silesiam subt. sequebantur, ita imprimis Bruckmannii 
thesaurus subt. ducatus Brunsuigii (Braunschw. 1728.), Kundmannii: de rarioribus 
\\ Conr. Gcsncr. de omnium rerum fossilium genere. — Tractatus de rcr foss. figuris ct similit. 
s ) Bauhin: Historia novi admirabilis fontis balneique Bollensis in Ducatu Wirtemb. 1598. 
3 ) Memorabilium Saxoniae subterraneae partes II., Lcipaig 1709 — 1718. 
<) Schcuchzer: Herbarium diluv. Tiguri 1709. editio aucta, Leyden 1723. 
5 ) Volkmann: Silcsia subterranea. Leipzig 1720. 
