26 
32. Pt. biaurita L. frondis pinnatae pinnis utrinque nu¬ 
merosis brevissime petiolatis pinnato-partitis , infimisque bi¬ 
partitis, laciniis late confluentibus lineari-oblongis obtusis 
integerrimis, venis basalibus in arcum conjunctis, stipite stra¬ 
mineo laevi. 
Pt. biaurita L. Sp. p. 1534!! (fide Hb Q nec Swartz et vix 
Auct. sequ. 
Pt. nemoralis Willd. sp. p. 3S6 quod partem, (fol. 4:no 19991 
ejus Hbrii , fide PresQ. Blume En. Pl. Jav. p. 210!! (fide spec. 
in Mus. Paris Q Belanger Voy. p. 42! Wall. Cat. n. 106, i, 4 , 7 , 
8 , io quoad partem, ii, (fide spec. in Hb. Soc. Linn. Lond!j. 
Pt. semiaurita Lamk. fide Bory. 
Gampteria Rottleriana Presl. Pter. t. V. f. 26 ? 
Icon Plumier Amer. t. XIV! Fil. t. 15! 
Hab. intra tropicos utriusque continentis, ut videtur fre- 
quentissima; ut in Insulis Yestindiae, 'Guiana, Insulis Ma- 
scarenis, Ceylona, Java et India Orientali. 
Frons pluripedalis, stipite stramineo trisiilcato pedali vel ultra, 
pinnarumque paribus usque 12 . Pinna? 4-s-poliicares, sesquipolli- 
cem circiter lata?, pinnato-partitae *, infimaeque auriculatae. Laciniae 
oblongo-lineares, obtusissimae integerrimaeque, sinubus fertilium ro¬ 
tundatis, sorisque subcontinuis. Vena? basales ab axillis costularum 
prorumpentes, obviae et junctae, inter costulas quasque binas arcum 
formantes, ramosque simplices plures 0-63 ad sinum extrorsum 
emittentes, indeque parenchyma basis 1-aciniarum latius reddentes. 
Intricata Synonymia speciei, ab auctoribus levius quam fas fuit 
definitae et hinc mirifice male interpf aetatae, non rusi speciminibus 
authenticis extricanda. Linnceus suam Pt. biaritam figura Plumierii 
et specimine in suo herbario innisam primus bene condidit. Swart - 
zius nova reportata planta, quam (vera haud ab eo visa) male ad 
Pt. biauritam retulit, confusionis primam dedit ansam. Willdenovi- 
us herbario ditiori praeditus, plantam quidem utramque cognovisse 
videtur, sed Swartzianam speciem veram Pt. biauritam judicans, no¬ 
vam condidit speciem: Pt. nemoralem, a specie originali Linneana 
revera vix distantem. Species enim Willdenoviana utramque nostram 
31 et 32 comprehendisse videtur. Mox vero novis allatis specimi- 
