4 
sis locis natalibus obveniunt, sed extremae imnio in quacumque hu¬ 
jus speciei patria una nascuntur. Ita forma maxime abludens illa* 
quam Pt stipulatam appellavit Linnasus, non tantum promiscue 
cum Pt. vittata in Vestindia provenit, sed etiam proxime accedit 
plantae a Madagascar allatae, quae denuo a forma amplexicauli ex In¬ 
dia orientali discerni nequeat*, haec vero in alias formas ejusdem loci 
ita transit, ut ubinam sint limites inter Pt. longifoliam vel Pt. vitta¬ 
tam et Pt. amplexicaulem non videam. Planta Europaea eodem mo¬ 
do a basi ovata omnes formas intermedias usque ad omnino am¬ 
plexicaulem exhibet. Forma itaque basis pinnarum, quam sit va¬ 
rians luculenter elucet. Adhuc magis vaccillans character e forma 
basis pinnae terminalis desumtus, pro aetate et intervallo temporis, 
quo proximae exinde disruplae sunt pinnae valde varians. Neque den- 
ticulationem in his formis distinguendis magni momenti crediderim \ 
nec denique characteri, a stipite nunc glabro nunc squamaceo de- 
sumto, nimia tribuenda est vis. Specinrna nostra ex Vestindia qui¬ 
dem omnia valde squamacea, sed Icon Plumieri plantam ex eodem 
loco natali omnino glabram representat, et specimina veteris con¬ 
tinentis omnes irPermedios status percurrunt. 
Linnaeus diversis iconibus Plumierii et Osbeckii diversitatem suae 
Pt. Longifoliae et Pt. vittatae fundasse videtur, praecipuam differentiam m 
basi vel cordata vel ovata quaerens, characterem tamen suae Longi- 
foliae, ”pinnis repandis,” addens, a manco specimine filicis in ipsius 
Herbario, ne ad genus quidem Pteridis referendo, forsan nimium du¬ 
ctus. Swartzius diagnosibus Linnaei servatis, diversitatem vero lo¬ 
corum natalium magis respiciens, speciminibus Vestindiae, inter quae 
etiam Pt. Vittatam invenit Linnaeus, nomen Pt. longifoliae servans, a forma 
Europaea novam constituit speciem. Willdenovius hoc respectu 
Swartzium sequens, et ideo formae Mascarenica? novum tribuens no¬ 
men, characteres et cum iis ideam specierum Linnau quodammodo 
mutavit, synonyma tamen a Linnaeo allata conservans. Hinc Icon 
Plumieri suae Longifoliae adseribit, licet characteri praecipuo hujus spe¬ 
ciei: ”rachi paleaceae,” omnino repugnet, etquae si characterem magis 
quam locum natalem respexerit, strictissimo jure ad Pt. Vittatam 
referenda fuisset. Ita etiam Pt. vittata Liri., si fides ejus Hrio ha¬ 
benda sit, ad Willdenovii Pt. costatam pertinet. Sprengelius, aliique 
quidam recentiorum, species has ita interpretatas voluisse videntur * 
ut Pt. Vittatae typum Pt. diversifoliam Swartzii considerent. 
