Young—The Harrowing of Hell. 
891 
principes vestras, et elevamini portae aeternales 1 , et introibit rex gloriae. 
Haec audiens inferus dixit ad Satan principem: Recede a me et 
exi de meis sedibus foras: si potens es praeliator, pugna adversum 
regem gloriae . . . Haec autem audiens omnis multitudo sanc¬ 
torum cum voce increpationis dixerunt ad inferum: Aperi portas 
tuas ut intret rex gloriae . . . Haec autem audientes omnes sancti 
ab Esaia dixerunt ad inferum: Aperi portas tuas: nunc victus, iniirmus 
et impotens eris. Et facta est vox magna ut tonitruum dicens:. Tol- 
lite portas principes vestras, et elevamini portae infernales, 1 et introibit 
rex gloriae. Yidens inferus quia duabus vicibus haec clamaverunt, 
quasi ignorans dicit: Quis est rex gloriae? Respondens David ad 
inferum ait: Ista verba clamoris cognosco, quoniam ego eadem per 
spiritum eius vaticinatus sum. Et nunc quae supra dixi dico tibi: 
Dominus fortis et potens, dominus potens in praelio, ipse est rex 
gloriae. Et ipse dominus de caelo in terris prospexit ut audiret gemi- 
tus compeuitorum et ut solveret filios interemptorum. Et nunc, spur- 
cissime et foetidissime infere, aperi portas tuas ut intret rex gloriae. 
Haec dicente David ad inferum supervenit in forma hominis dominus 
maiestatis, et aeternas tenebras illustravit et indissolubilia vincula 
disrupit: et invictae virtutis auxilium visitavit nos sedentes in profun- 
dis tenebris delictorum et in umbra mortis peccatorum . . . Tunc 
rex gloriae maiestate sua conculcans mortem et comprehendens Satan 
principem tradidit inferi potestati, et attraxit Adam ad suam claritatem. 
Before we undertake to consider the direct relation of cer¬ 
tain parts of this dramatic passage to liturgical drama, we may 
first notice their resemblance to similar passages in the Vulgate 
and in the liturgy itself. The last four verses of Psalm xxiv 
(xxiii) are the following: 
7. Attollite portas, principes, vestras, et elevamini, portae aeternales, 
et introibit rex gloriae. 
8. Quis est iste rex gloriae? Dominus fortis et potens, Dominus 
potens in praelio. 
9. Attollite portas, principes, vestras, et elevamini, portae aeternales, 
et introibit rex gloriae. 
10. Quis est iste rex gloriae? Dominus virtu turn, ipse est rex gloriae. 
That this passage from the psalm represents in some way 
the source of the parallels in the Descensus there can he no 
doubt. 
But waiving this consideration for the moment, we may note 
*As Tischendorf suggests (p. 397), aeternales and infernales have 
apparently exchanged places in the MS. 
